http://latimesblogs.latimes.com/.a/6a00d8341c630a53ef0120a67be351970c-600wi                                                  

www.razmendagan.com                                                                                               afgrazm@gmail.com


 سایت رزمندگان

٣ حوت ١٣٩٣ (۲۲ فبروری ٢٠١٥)

 

 

حماسۀ ٣ حوت ١٣٥٨ش درتاریخ کشورما ماندگاراست

سی وشش سال پیش از امروز، درشب سرد ویخبندان ٣ حوت، شعله های سرکش خشم ونفرت مردم ما به ضد بیگانۀ متجاوز و نوکران خود فروخته وبیمقدارش، به وسیلۀ اهالی شهرکابل ازچار دیواری خانه های پایتخت و ازفراز بام ها چنان غرش پرطنین وبا هیبتی راه انداخت که نیروهای قدرت استعماری واشغالگر گستاخش را همراه با مزدوران جبون وخودفروختۀ "خلقی ـ پرچمی" اش دچارتبلرزۀ مرگ ساخت. درآن شب ها و روزها  تازه چند هفته می شد که سوسیال امپریالیسم متکبر وعوامفریب شوروی، که هنوز درنشئۀ جهانگشائی استعماری خود غرق بود، برخطۀ آبائی ما حمله ورشده وبا گسیل حدود یکصد وبیست هزارعسکر تا به دندان مسلح، خیال مستعمره ساختن دائمی کشورما را درمخیلۀ بیمار خود می پروراند.

سناریوازهمان آغازطوری سرهم بندی شده بود که غلامان حقله بگوش استعمارروس در وجود جواسیس وطنفروش "خلق ـ پرچم" درداخل حزب بدنام وجنایتکار "دموکراتیک خلق" یا ستون پنجم استعمارشوروی با یک کودتای نظامی، تظاهربه "انقلاب کارگری" نموده و به وسیلۀ عوامل تربیت داده شدۀ سرویس جاسوسی روس(کی.جی.بی.) به فریب مردم بپردازند وآن ها را دردام جعلیاتی با عناوین کاذب "انقلابی"، "کارگری" وامثال آن، شیادانه به یک آینده ای که فقط ازآنها تسلیم وانقیاد می خواست، امیدوارسازند؛ که آن درامه را بیش ازیکسال قبل ازتهاجم بادارروسی به اتمام رسانده بودند، وچه بسا که دررقابت های شخصی بین الحزبی، بارها ملعبۀ دست بادار قرارگرفتند. ولی ازآنجائی که هدف اصلی استعمارروس نه درقدرت نگهداشتن نوکران به طور "مستقل" بلکه خزیدن به داخل افغانستان ودردست گرفتن همه اموربود؛ لذا تهاجم ٦ جدی همان سال نقطۀ عطفی بود که سال ها استعمارروسی از طریق مراودات سیاسی ودپلوماتیک با ظاهرشاه وبعداً با داوودشاه، به تمهید وتدارک آن پرداخته بود.

آنچه را که می توان مشخصۀ بارز مردم غیور وتسلیم ناپذیرما نامید، اینست که هیچگاه مدت زیادی فریب مانورها وعوامفریبی های مضحک و رسوای قدرت های استعماری مهاجم ومزدوران جاده صافکن آنها را نخورده وبه زودی به اصطلاح پشت ورق را می خوانند. این مشخصه به خصوص زمانی بیش ازپیش متبارزمی شود، که با پایین افتادن نقاب فریبنده ومندرس بیگانۀ متجاوز ونقاب مزدوران بی همه چیزآن، تصنعی بودن و تقلبی بودن تلاش های بادار ومزدور دررابطه با مردم کاملاً علنی شده و ازطرف مردم به مضحکه مبدل می گردد. هرگاه بتوان بذله گوئی های مردم ما را از زمان تجاوزات گذشتۀ انگلیس، تجاوزشوروی استعماری و امروز تجاوزامپریالیسم امریکا ومتحدانش، همراه با عملکردهای ارتجاع چند سربومی تألیف نمود، مسلماً که ازآن رسالۀ قطوری به وجود خواهد آمد.

با چنین روحیۀ آزاده وضد بیگانه وبیگانه پرستان بود که شهریان کابل درروز٣ حوت ١٣٥٨ش، با وجود چنگ ودندان نشاندادن قوای اشغالگرروسی ومزدوران شرفباختۀ "خلقی ـ پرچمی" آن، به جاده ها ریخته وبا سردادن شعارهای ضد شوروی سوسیال امپریالیستی مانند:

                                                 "روسها ازملک ما بیرون شوید              ورنه غرق رودبارخون شوید!"

 و شعارهای ضد نوکران جاسوس و وطنفروش آن، با دستان خالی ولی با همت تهمتن، به مقابله با دشمن متجاوز وگستاخ پرداخته وبه پیشواز مرگ پرافتخاردرراه آزادی وطن و هموطنان رفتند.

دشمن محیل واستعمارگر که ازسالها بدینسو خیال خام الحاق کشورآزادگان به امپراطوری خود را بسرمی پروراند، ونوکران بی مقدارآن که حیات وسرنوشت ننگین خودرا درگروعملیات تجاوزی ولینعمت می دیدند، بسان سگان هار درپیشاپیش قوای فاشیستی اشغالگر برشهریان کابل تاخته وبه کمک صاحبان خود ازهوا و درخم وپیچ جاده ها برمردم آتش گشودند، و روزسوم حوت ١٣٥٨ش را به روز دیگری از شهدای راه آزادی میهن مبدل نمودند. درآن روز جاده های کابل ودیگرنقاط کشور به خون پاک آزادگان رنگین شد، ولی همزمان با آن رویداد غم انگیز وسوگبار، آن شیرمردان، شیرزنان وکودکان معصوم، برصفحۀ تاریخ مبارزه با ظلم واستبداد، مُهرآزادگی را با خون خود فشردند وجاودانه ساختند و نام نامی فرزندان پاکباز دیگری را برکتیبۀ خونین جانباختگان آزادی میهن افزودند.

دشمن محیل توده ها که عامدانه تجاوزبه سرزمین ما را درشب و روز عید میلاد مسیح برنامه ریزی نموده بود تا از"غفلت" رقبای استعماری خود، و درواقع ازسرگرم بودن اذهان عامۀ جهانی درآن شب ها و روزها، برای تسهیل تجاوزنظامی سوء استفاده نماید، شاید برسوزنده بودن سرمای زمستان افغانستان هم حساب می نمود تا مردم را به اصطلاح "دَه قطی ساخته" وبا خاطرآسوده به تحکیم مواضع خود و آرایش وسازماندهی صفوف آشفتۀ مزدوران بومی خود بپردازد؛ ولی مردم با شهامت وآزادۀ ما به ثبوت رساندند که نه ازسوزش سرما خوف داشتند ونه هم ازسوزش مرمی وشعلۀ توپ هیلیکوپتر.

گرچه رقبای غربی شوروی استعماری با دستبرد زدن برمقاومت میهنی مردم ما، همه قهرمانی های توده های افغانستان را به نام بدنام مزدوران رذیل وبی فرهنگ تنظیمی خود خلاصه نمودند و تجارت سیاسی آن مومیائی های قرون وسطائی ومومیائی های دربار ظاهرشاه را رونق بخشیدند، اما واقعیت قهرمان بودن مردم مصمم و دشمن شکن افغانزمین را هرگز نتوانستند برای همیش مسخ و مخدوش نمایند؛ خصوصاً که با به قدرت رساندن مزدوران خود بعد ازسقوط دولت پوشالی دست نشاندۀ روس، خود بخود به رسوائی آنها افزود، وهمه مردم جهان ملتفت شدند که آنهائی که ادعای دفاع از نوامیس مردم را داشتند، خود به بدترین شکل، تجاوز برنوامیس مردم را بسان همتاهای "خلقی ـ پرچمی" خود طوری تکرارنمودند، که دراطاعت ازبیگانه ودرِاعمال سبعیت درحق مردم، ازآن باند جاسوس ومزدور به مراتب سبقت جستند، ودرنهایت با آنها پیوستند، که تا امروز زیر چتر باداران غربی، همدست، همکار وپشتیبان همدگراند...

آری! استعمارمردم فریب وضد انقلابی شوروی به یُمن اراده ومقاومت جانبازانۀ مردم غیورما به زباله دان تاریخ پرتاب شد، ولی رقبای غربی آنها، با عین سرشت وعین اهداف استعماری و استبدادی، با سوء استفاده ازضعف همه جانبۀ مردم و فقدان یک ستاد رهبری انقلابی در کشورما، متعاقب بیش از دودهه جنگ تحمیلی ـ که خود درتداوم و فساد آن نقش مستقیم داشتند ـ ، به کشورما لشکرکشیدند و بیش ازیک دهه هرآنچه خواستند درراستای منافع خود ودرضدیت با توده های کشورما انجام دادند. آنها که تجارب رقیب استعماری شوروی سوسیال امپریالیستی خود را دقیقاً آگاه بودند وآن را به نفع خود جمعبندی نمودند، نه تنها برای منقاد ساختن مردم ما ازهیچ فشار وتعدی درین مدت دریغ ننموده اند، بلکه با جذب وبسیچ هرآنچه جاسوس ووطنفروش حال وماضی بود، صفوف ضد مردم را هرچه بیشترمستحکم نمودند؛ وبه آن آرایش مدرن و"متمدن" دادند، که بیشترفریب اذهان عامۀ جهانی وبهره برداری تبلیغاتی به سود نظام استعماری را هدف قرارمی دهد، ورنه موقف وقضاوت مردم افغانستان اندک ترین ارزشی برای استعمارگران غربی، به سرمداری امپریالیسم امریکا، ونوکران کثیف و خانه زاد آن ندارد.

استعمارغرب به سرکردگی امپریالیسم امریکا ـ وارث استعمارشوروی عامل فاجعۀ ٣ حوت ـ  ونوکران گوناگون "اهلی" ووحشی آن باید به این نکته ملتفت باشند که هرقدرهم به تبلیغات و مانورهای خود برای تحریف واقعیت و داوم سیاست های استعماری تلاش ورزند، درنهایت بجز رسوائی بیشتر وگریزشرمسارانه ازخاک ما (بسان گریز ازویتنام)، سرنوشت دیگری را نمی توانند انتظارداشته باشند. آنها اگر بر فقر و بدبختی های وارده و برنامه ریزی شده برمردم برای پیشبرد اهداف شوم خود حساب نمایند، ره به ترکستان برده اند، زیرا تاریخ ـ ومشخصاً درین مورد تاریخ پرافتخارافغانستان ـ به ثبوت رسانده است، که مردم دربدترین شرایط، خود را برای مبارزه وطرد بیگانۀ متجاوز واشغالگر و نوکران بومی اش، با شرایط سخت مبارزه تطابق داده و ریشۀ مقاومت هرگزنمی خشکد، بلکه پخته تر، تازه تر وبالنده تر دوباره جوانه می زند، و درروند تکامل شتابندۀ خود، زمینۀ  دَرَو بیرحمانۀ گیاهان هرزه را با داس توده ئی به حکم جبرتاریخ مهیا می سازد؛ که نشانه های آنچنان حرکتی ازهمین حال محسوس است.

 

جاودان باد خاطرۀ شهدای سه حوت!

مرگ برعاملان فاجعۀ ٣ حوت ١٣٥٨!

ننگ ونفرین برجواسیس "خلقی ـ پرچمی"!

مرگ برامپریالیسم امریکا ومتحدین!

زنده باد مردم شجاع وتسلیم ناپذیر افغانستان!


                                                www.razmendagan.com                                                                                 afgrazm@gmail.com