www.razmendagan.com                                                                                                                   afgrazm@gmail.com 


           عبدالهادی رهنما

           ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷ 

            

کار گور کن و کار قاری ها

 

بــــاز آتــــش فکنده وای به شهر! خیل جانی انتـــحاری ها

پهن کرده گلیم غـــــــم هر سو، با جهانی ز ســـوگواری ها

خوشه خوشه زهرچه لب بوده، چیده گل های خنده رایکسر

نیست دیـــــگـــر به هر کجا گذری ،نغمهء بلبل و قناری ها

عمر مــــا در امــید فرداها طی شد و آن سحر پدید نگشت

چون هزار آرزوی خاک شده، مــــــرد در دل امید واری ها

سینه ها از شرار غم لــبــریز، آه از غصه گشته حلق آویز

عقل جا مانده از جدال و ســتــیز، دل شده اوج بیقراری ها

فقر بیداد می کند همه جا، لــقــمــه نانی نــمــــی شـــود پیدا

صِرف گرم است هر کجا بینی، کار گور کن و کار قاری ها

عمر، نه، انتظار ما را کشت، حسرت نــو بهار ما را کشت

تلخی روزگار ما را کـــشـــت، از فــــسون کاری مداری ها

روز ما پر ز آفـــتــاب نـــشـــد، خـــبــر ازموج انقلاب نشد

خانۀ ظــالــمان خراب نشد؛ وای از این سیل بد بیاری ها!

                     


www.razmendagan.com                                                                                                                              afgrazm@gmail.com