www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


 
کانون فرهنگی ادبی مهتاب

 ۷ آگست ۲۰۱۷

 

یادگار زخم

 

 محفل شعر خوانی کانون مهتاب این هفته شام پنجشنبه 12/5/1396 خورشیدی با گردانندگی جوان خرد مند نجیب الله احمدی برگزار شد.
این محفل غمبار به مناسبت یادبود شهدای مسجد جوادیۀ هرات برگزار شده بود. چندروز پیش  به اثر حملات انتحاری اوباشان زمان عده ای از همشهریان هرات به شهادت رسیده بودند، بزم مهتاب  ماتم سرای هرات را به تصویر کشید.
محفل که با اشتراک شعرا و شعر دوستان، جوانان و نوجوانان همراه بود اشتراک کنندگان اشعار میهنی و غمباری را خوشخوانی کردند.
ابتدا گردانندۀ محفل با خوشخوانی این سروده از شاعر گرامی قنبرعلی تابش آغاز گر محفل شد:

 وطنم

وطنم دوباره اينك تو و شانــه هاى پامير
بتكان ستاره ها را، كه سـحر شود فراگير

 

بتكان ستاره ها را كه ستاره هاى اين شهر 

همه يــــادگار زخمند، هــمــه يادگار زنجير 


 
منم و اميد روزى كه تو را دوبــــاره بينم
كه شود بسان طاووس،به هزاررنگ تصوير 

 

گل و گندم و شقايق بدمد زدشت هايت 

ز بلـــند شانه هايش، شود آفتاب تكثير


 
وطنم مباد روزى كه كسى زغنچه هايت 
به فراقت اشك ريزد، زغمت شود گلوگير  

 

بعد سلما اکبر زاده سرودۀ را از استاد براتعلی فدایی هروی زیر عنوان خواب پریشان خوشخوانی کرد:
خـواب پـریـشان
 
شب همه شب، جز پریشانی نمی بینم به خواب    غیر اشک و آه و حیرانی نمی بینم بــه خواب
بسکه در تاریکی شبهای هجران مانـــــــده ام    جلوۀ زان صبح نــــورانی نمی بینم بــه خواب
بــــر لب گل غنچـــه هــــای باغ عشق و آرزو    یک تبسم از گل افشانی نمی بینم بــــــه خواب
سالها بگــذشت یارب! کانـــــــــدرین کشتارگاه    غیر نقش خـــونِ قربانی نمی بینم بــــه خواب
فـــــرقۀ یاجوج را در کسوت اسلام و دیــــــن     رسم و آئین مسلمانـــی نمی بینم بــــــه خواب
بـــــــر سر بـــازار هستـی ملتی را از ستــــــم     جـــــز متاع رنج ارزانی نمی بینم بـــــه خواب
در تـماشا خــانــــــۀ دنیای استبـــــداد و ظـلـــم   یـــــک نمایشگاه انسانی نمی بینم بـــــه خواب
تا به غارت رفت ساز و بــرگ فرهنگ و ادب    رونـــــق بـــزم سخندانی نمی بینم بـــــه خواب
ای دریغا بــــر سپهــــر دانش و فضل و هـنـــر   اخـتـران را چــهره تابانی نمی بینم بـــه خواب
دیـــــدۀ یعقوب صبـرم شد سپـیــد از انـتــــظـار
مــــژده ای زان ماه کنعانی نمی بینم به خواب

 

آقای شفیق سلطانی این سروده ی پر محتوا را خوشخوانی کرد:

 
این منم، خون جگر از بد دوران خورده 
مرد رندی که رکب‌های فراوان خورده

غم ویرانی خود را به چه تشبیه کنم ؟

فرض کن کوه شنی طعنه‌ی طوفان خورده

عشق را با چه بسازد، به کدامین ترفند

شاعری که همه‌ی عمر غم نان خورده

چه به روز غزل آمد که همه منزوی‌اند

قرعه بر معرکۀ معرکه‌ گیران خورده

از دهان کس و ناکس خبرش می‌آید

شعر، این باکرۀ دست هزاران خورده

با چنین فرقۀ نسناس، یقین پاپوش است

اتهامی که به شخصیت شیطان خورده

دشتمان گرگ، اگر داشت نمی ‌نالیدم

نیمی از گله‌ ی ما را سگ چوپان خورده

جرم من فاش مگوهاست و حکمم سنگین

چه کند شاهد سوگند به قرآن خورده

شعر هم عقل ندارد که در این شهر شعور

گذرش بر من دیوانه‌ ی دوران خورده

 

آقای سلیمان عباس زاده سرودۀ زیبائی را از شاعر گرانمایه حامد عسکری خوشخوانی کرد:

خسته ام

به قفس سوخته گیریم که پر هم بدهند

ببرند از وسط باغ گذر هم بدهند

حاصل این همه سال انس گرفتن به قفس

تلخ کامی ست اگر شهد و شکر هم بدهند

قصه ی غصه ی یعقوب همین بود که کاش

بادها عطر که دادند... خبر هم بدهند

ما که هی زخم زبان از کس و ناکس خوردیم

چه تفاوت که به ما زخم تبر هم بدهند

قوت ما لقمه ی نانی ست که خشک است و زمخت

بنویسید به ما خون جگر هم بدهند

دوست که دلخوشی ام بود فقط خنجر زد

دشمنان را بسپارید که مرهم بدهند

خسته ام مثل یتیمی که از او فرفره ای

بستانند و به او فحش پدر هم بدهند
 

سایه حریری این سرودۀ پر از درد استاد فدایی هروی را زیر عنوان دل صد پاره خوشخوانی کرد:

 

دل صد پاره

غــم میهن خــورم یا مــردم آواره یا هـــردو   کشم آه از جگر یا از دل صد پاره یا هــــردو

زنیش عقرب و افعی نشد ایمن جهان یکـــدم   ز افعی سر کنم یا عـقرب جرّاره یا هــــــردو

وطن در آتش و خون غوطه ور آمد، نمیدانم   ز بمب آرم سخن یا غرّش طیاره یا هـــــردو

بخون غلطیدن نخل جوانان را چسان گــویــم   ز رگبار مسلسل، یا که از خمپاره یا هــــردو

میان آتش ظلم جهان خــــواران کِی می سوزد  یتیم بی پــــدر؟ یا مــادر بیچاره؟ یا هـــــردو

بــــه حال ملت بیچارۀ افـــغـان زمیـــن یارب   دل آهن شود خون یا که سنگ خاره یا هـردو

جهان با این جهانخواران شیاد چپاولــــگــــر   ره پــــیــــکار گیـــرد یا طریق چاره یا هردو

"فدائی" از بیان آتش و خون طبع مــوزونت

ز خامه خون فشاند یا که آتشپاره یا هـــــردو

 

دراخیر بر روح و روان شهدا درود فرستاده شد و به بازماندگان این فاجعۀ هولناک اظهار تسلیت و غمشریکی شد و بر عاملین و حمایت گرانش نفرین فرستاده شد. 

این بود چکیدۀ از شب شعر مهتاب.

 


                                                                            www.razmendagan.com                                                                                     afgrazm@gmail.com