www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


کانون فرهنگی ادبی مهتاب

۲۴ جنوری ۲۰۱۷

 

 
 

وادی اندیشه

شام پنجشنبه 30/10/1395 خورشیدی. این هفته هم به سلسله برنامه های شعر خوانی هفته های قبل، کانون مهتاب محفل خود را بر گزار کرد.
امامتفاوت و خاص . خاص به خاطریکه استاد بزرگوار فدایی بعد از مدتی مریضی و کسالت های که دچارش بودند صحتیاب شدند و در برنامه اشتراک کردند که باعث خوشحالی اشتراک کننده های این محفل شد. محفل با گردانندگی جوان پر تلاش و مستعد صادق حمیدی آغاز شد.
در ابتدای محفل گراداننده،  حضرت استاد فدایی را به جایگاه دعوت کرد و استاد این غزل زیبا را (وادی اندیشه)با قدرت و متانت خاصی خوشخوانی کردند:

 

وادی اندیشه 

شــب كه از غـــصــه وانــــدوه دل ناشادم          رفت تـــا شـــمـــسۀ ایـــوان فــلـــك فریادم 
جـــلوه ئی كـرد درآئـــیــنۀ دل شاهد عشق          كه زخــود رفتــم ویــكــباره دل ازكف دادم
غــم آشــــــوب زمـــان خاك نشین كرد مرا         ورنـــه درگــــلـــشــــن افلاك بـــــود بنیادم
بــعـــد ازیـــن دست خــیالم به كمالی نرسد          مـــن كه در وادی انــــدیــشـــــه زپا افتادم 
بس كه گفتم سخن ازآتش وخون تاصف حشر      نــــــــرود شیوۀ اربـــــــاب ستم از یـــادم
نـــــقـــش آزادگـــی از ناصیه ام كرد ظهور         نــــنـــگ ذلــــــت نپذیرم كه دهد بــربادم
نه من آن مرغ حریصم كــه لجن زارهـــوس        كند از بـــهر طمع دســـــتخوش صـــیادم 
بــــــی نیاز ازكف احسان ســـــیه دستـــانم          تــــــا رســـــد ازدرخــــاصان خدا امـدادم
بــــنــــدۀ قدرت و زور و زر و تزویر نــیم          كرده اســــــتاد ازل تــــــاكه چنین ارشادم
هست درسینه مرا گنج معانی زســــخـــن           داده یـــــزدان ز ازل  نعمت اســــــتعدادم
ضعـــــف پـــیری اگر ازپای درآورده مرا            بـــــــاز بــــــاطــبع جوان برسرپا استادم 
یارب ازلطف سرانگشت نجاتی بفرســـت           تـــــــــا ازایــــن محنت واندوه كند آزادم 
آنـــــچه یك عمر ازاین زال سیه دل دیدم            بـــــارهـــا گفتم واز گــــفتۀ خود دلشادم 
بس "فدائی" دلم افسرده ز اوضاع جهان
نــــغـــمـــۀ شــــاد نـــخـیزد ز دل ناشادم

 

 

************
در ادامه ی محفل، خانم فروهر سپاس این سروده ی زیبا را از فاضل نظری خوشخوانی کرد:

 
غمخوارمن! به خانه ی غم ها خوش آمدی
                              با من به جمع مردم تنها خوش آمدی

بین جماعتی که مرا سنگ می زنند
                                می بینمت... برای تماشا خوش آمدی

راه نجاتم از شب گیسوی دوست نیست
                              ای من به آخرین شب دنیا خوش آمدی

پایان ماجرای دل و عشق، روشن است
                               ای قایق شکسته به دریا خوش آمدی

با برف پیری ام سخنی غیر از این نبود
                                 منت گذاشتی به سر ما خوش آمدی

ای عشق ای عزیزترین میهمان عمر
 
                                دیر آمدی به دیدنم اما خوش آمدی

 
**************

واحد جان مطهری این سروده ی زیبا را از شاعر گرامی لیمه افشید خوشخوانی کرد:

 

به بیابان بی غمی بزنی، سر به زانوی سنگ بگذاری
 

روی قلبت سکون سنگینی، روی قلبت تفنگ بگذاری
بچه آهوی بی پدر مادر، بشوی ترس در تنت بدود
پیش چشمان عاشقت اما، قاب عکس پلنگ بگذاری
در تنت گرگ گشنه ای باشد، نان شب بره دست و پا بکنی
 
بین دستت دلش تکان بخورد، بره را بی درنگ بگذاری
لقمه ی گرگ دیگری بشود، دست در عمق بقچه ات ببری

و انار تپیده در خون را، روی سفره قشنگ بگذاری

 
شام را تکه تکه تکه کنی، به کلاغان بی نوا بدهی
شام را بوسه بوسه بوسه کنی، کف دستان تنگ بگذاری
 
زندگی هم دگر بزرگ شده، غم نان درد عشق تنهایی
وقت کافی برای مردن نیست، وقت کو؟ تا به جنگ بگذاری؟
راه خود را بگیر تا سنگ دیگر و شام و بره ای دیگر
 
جای خود روی گونه ی هر سنگ، دولب سرخ رنگ بگذاری!

 

*********************
سایه حریری این سروده را از شاعر گرامی قنبرعلی تابش خوشخوانی کرد:

 
تـــــــا که مولانا است آهنگ زبان فارسی
شمس قد افراشت خواهد، سرفشان فارسی

از حدود چین و ما چین تا بخارا و ختن
روم و ری جغرافیای بــــــاستان فارسی

قندهار توسمرقند است در رقص و سماع
بلخ، لاهور است در رنگین ‌کمان فارسی

شهر نیشابور وغزنین‌ اند بخشی ازبهشت
می رسد تا عرش اعلا  دود مان فارسی

دشت لیلی بوی ابراهیم ادهم می‌دهد

شهر شیخ مهنه، عشق‌آباد جان فارسی

بحر هند از موج‌ها، یک صبحدم بیدل شکفت
تا که لب تر کرد از شیرین ‌بیان فارسی

تو برای فال حافظ می کشی خط‌ ونشان؟
هفت خط "تاج‌محل" خط و نشان فارسی

رودکی، فردوسی و سعدی، سنایی و شهید:
یک قلم خورشید از یک کهکشان فارسی

کاشکی رخش از سمنگان شیهه ی دیگر کشد
کاش سهرابی دگر زاید زنان فارسی

کابل و کشمیر وشیراز و خجند وچین و روم
کاشکی احیاء شود باز این جهان فارسی

 

***********

 

آقای مجید رسولی سرودۀ قشنگی را از شاعر گرامی هوشنگ ابتهاج سایه خوشخوانی کرد:
 

نگاهت می‌کنم خاموش و خاموشی زبان دارد
                                زبانِ عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد

چه خواهش‌ها در این خاموشیِ گویاست، نشنیدی؟
                               تو هم چیزی بگو، چشم و دلت گوش و زبان دارد
بیا تا آنچه از دل می‌رسد بر دیده بنشانیم
                                 زبان‌ بازی به حرف و صوت، معنی را زیان دارد
چو هم پرواز خورشیدی مکن از سوختن پروا
                                           که جفتِ جانِ ما در باغِ آتش آشیان دارد
الا ای آتشین پیکر بر آی از خاک و خاکستر
                                         خوشا آن مرغِ بالاپر که بالِ کهکشان دارد
زمان فرسود دیدم هرچه از عهدِ ازل دیدم
                                زهی این عشقِ عاشق‌کش که عهدِ بی زمان دارد
ببین داسِ بلا ای دل مشو زین داستان غافل
                                     که دستِ غارتِ باغ است و قصدِ ارغوان دارد
درون‌ها شرحه شرحه ا‌ست از دم و داغ جدایی ها
                                 بیا از بانگِ نی بشنو که شرحی خون فشان دارد
دهانِ سایه می‌بندند و باز از عشوۀ عشقت

                                         خروشِ جانِ او آوازه در گوشِ جهان دارد

آقای سهیل سلطانیار این سروده ی زیبا را خوشخوانی کرد:
 

مکتبم اقبال و بیدل درس من فردوسی است

                                     تکیه گاه ام حضرت سعدی وجودم پارسی ست
رهنما ام بوعلی تاریخ من شهنامه است
                                لحن و صوت و چامه و نظم و سرودم پارسی ست.
هفت اورنگش غرورم  افتخارم گنجوی
                                ماه و روز و صبح و شامم دیر و زودم پارسی ست
بوی  جوی مولیانش را ز نای و نی شنو
 
                                     تار و تنبور رباب و چنگ و عودم پارسی ست
 

****************

 

این بود چکیده ای از محفل بیادماندنی این هفته ی کانون مهتاب که خدمت فرستاده شد تا در دسترس علاقه مندان سایت وزین "رزمندگان" گذاشته شود .
 


                                                                                 www.razmendagan.com                                                                                     afgrazm@gmail.com