www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


كانون فرهنگى ادبى مهتاب 
۲۷ جون ۲۰۱۶

مرغ لاهوتى 

 

پنجشتبه شب مورخ ١٣٩٥/٤/٣ كانون ادبى فرهنگى مهتاب، بزم شعرخوانى را با حضور شاعران، نويسندگان، جوانان،  بانوان به گردانندگى شفيق سلطانى برگزاركرد. ابتدا گردانندۀ بزم به دعوت از شيخ الشعرا جناب فدائى هروى پرداخت تا آنچه را تهيه ديده اند به خوانش گيرند. استاد فرزانه سرودۀ عارفانۀ شان را تحت عنوان "مرغ لاهوتى" چنين پيش كش حاضرين بزم نمودند:                             

                            مرغ لاهو تی                                                           

بـیــــا در بــزم رنــدان کن سراغ وصل یار اینجا    رمـــــوز عشق آمــــوز از لب لــعــل نگار اینجـا

اگــرگلـــدسته بــنـــــد باغ حُسنی، چشم دل بگشا    نگر بر خاک ره پاشیده گلبـــــرگ عـــــذار اینجا

دل از هر خار و خس برکن مقیم کوی الفت شــو    بسی دلها نــگــــر در بند زلف تابــــــدار اینجــــا

خـــمـــار عافیت تا سرگـــــــرانت می نـــگردانــد    دمـی در بزم رندان شو، ز مستی سر برار اینجــا

به بزم باده نوشان مطربی باچنگ ونی می گفت:    مــقــام عـیش ایــنجا مهبـط امـن و قـــــرار اینجا

بـــیـــا از خانــقـــه خاک در میخانــه شو، زاهــد    کـــه یابــــی پــــرتــــو نــور حقیقت آشکار اینجا

چــو گــــــرد، افـتـــادگی آموز بر دامان میخانــه    کــه ُکحل دیـــدۀ قــدسی شود مشت غــبـار اینجـا

تـــو اسرار می و ساغــــر ز نااهلان چه میجوئی    می اینجا، ساغراینجا، مست اینجا، میگساراینجا

اگـــر حــرف انا الحق داری و دعـوی منصوری    بـــیــــا تا فاش بینــی حالت منصــور و داراینجا

بـــــه نــــور یک دو جـام آیینۀ دل را مصفاکـــن    کـــه بینی پــــرتــــو خـورشیــد را آئینه دار اینجا

قـفس درهم شکـن، پرواز کـن، زان خاکدان بگذر    بود ای مرغ لاهــوتی تــرا چـــون مرغزار اینجا

زخود بر خویشتن غیر از جفا چیزی نخواهی دید    گر از خود میگریزی، خوش بود جای قرار اینجا

اگــــر خــواهـــی نیوشی نغمه های تار وحدت را    درآور پـرده، وز هـر پـرده شوری گـوشدار اینجا

"فـــدائـی"! خاکــبازی تابکی در حـلــقـــۀ طفلان؟   بـیــا تا هــمچـو خـود بینی هـزاران خاکسار اینجا.

 

 وبعد به دعوت دكلمه توران وشاعران حاضر دربزم پرداخت. سپس این اعار خوانده شد: آفاى اكرمى از رهى معيرى، صادق يوسفى شعر انتخابيش را، بانو سوما اكرمى شعر كودك را، ساغررأفت از كاظم مُهقى، عبدالحميد مطهرى از سياوش كسرائى، اسدالله فرهاد يوسفى از آثار خودش، سير حريرى از فاضل نظرى، نجيب الله احمدى از خودش، بصير احمد رسولى از خودش، سهيل سلطان يار از محمد رضا عالى پناه، بانو سلما  اكبرزاده از هوشنگ ابتهاج، احسان الله رستگار ازمناجات نامۀ خواجه عبدالله انصارى، سايه جان حرير ى شعر انتخابيش را، مجيد جان اكبرزاده از نجمه زارع، سپيده اكبرزاده از قيصر امير پور، مسعود صديقى از مولاناى بلخ، متين جان ياسين زاده به مناسبت سالگرد وفات شاملو نوشته اش را وسميع جان از عبدالستارحليم را هريك شان هنر مندانه دكلمه سرائی كردند كه به استقبال گرم حاضرين بزم بدرقه شد. از شاعران سرودۀ استاد گرانمايه فدائى بزرگ را و از دكلمه سرايان  سهيل سلطان يار و مجيد جان اكبرزاده بهترين دكلمه توران  اين هفته بودند. این بود گزارش این هفته که خدمت شما دوستداران شعرو ادب تقديم داشتيم تا در شب بزم كانون ادبى مهتاب شما ادب پروران را شريك ساخته باشیم. این هم بهترین دکلمه ها:

متين جان ياسين زاده اين مجموع را بخوانش گرفت: 

من از هياهوى زمانه به تو پناه آوردم 

به تو مو لانا 

به تو اى شكسپير 

به تواى فروغ 

 من از دست يك مشت تفالۀ زنده، تولد ديگر را باز كردم 

من براى ديدن خود در آيينه، غم نامۀ اتللو را خواندم

 من براى يافتن معنى زندگى مُهمل خود، به غزل خوانى شمس برخاسته ام  

و سهيل سلطان يار سرودۀ محمد رضا على پناه را اين چنين زمزمه كرد: 

 ابن شکاک

من همیشه همه جا مشکوکم

به خودم یا به شما مشکوکم

هر کسی گفت: رضا نوکرتم

من به این لفظ رضا مشکوکم

این چرا گفت برو؟... شک دارم

او چرا گفت بیا؟ مشکوکم

شک برم داشته مانند دکارت

به همه فلسفه ها مشکوکم

گاه چپ می زند و گاهی راست

من به بام دو هوا مشکوکم

هر کجا دست قضا و قدر است

هم قدر هم به قضا مشکوکم

سنگی از غیب شکست آیینه را

من به آیینه چرا مشکوکم؟

نه فقط نوع "صدا سیمایی"

من به هر نوع صدا مشکوکم

فضلا و عرفا جای خودش

من به کل علما مشکوکم

شک ندارم به عبا يا به قبا

آن چه در زیرعبا، مشکوکم

****

شیخ می‌گفت همه دشمنِ ماند

او به هر بی سر و پا مشکوک است

نان اگر نیست سر سفرۀ خلق

او به شخص "اوباما" مشکوک است

هر گرسنه که ز بدبختی مرد

او به آن گشنه گدا مشکوک است

هر ندایی که سرود آزادی

او به آن صوت و ندا مشکوک است

گوید این ها همه جیره خوارند

او به مامور "سیا" مشکوک است

گفتم ای شیخ نترس از دشمن

من به خیل رفقا مشکوکم

گرگی آمد رمه را با خود برد

من به چوپان شما مشکوکم

عده ای سیر و شکم هاشان پُر

به سکوت فقرا مشکوکم

***
شیخ می گفت خداوند دِه است

از همین رو به خدا مشکوکم

آسمان بار امانت نکشید

تو ببین تا به کجا مشکوکم

همه جا پر شده حرف بودار

من به بوگیر خلا مشکوکم

نه فقط شخص شخیص "هالو"

که به کلِ شعرا مشکوکم


ومجيد جان اكبر زاده از نجمه زارع اين اثر را چنين پيشكش بزم نمود  

 

پشت دیــوار همین کوچــه به دارم بزنید

من کــــه رفتم بنشینید و... هوارم بزنید

بــــــــاد هم آگهـــی مرگ مرا خواهد برد

بنویسید کـــــــه: "بد بودم"و جارم بزنید

من از آیین شما سیر شدم ... سیر شــدم

پنجـه در هر چه کـه من واهمه دارم بزنید

دست هایم چقدر بود و به دریا نـــرسید؟!

خبـــر مرگ مرا طعنــــه به یــــارم بزنید

آی! آنها! که به بی برگی من می خندید!

مرد باشید و...بیایید... و... کنارم بزنید

 

                                                www.razmendagan.com                                                                                     afgrazm@gmail.com