www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


   گردآورنده -ض. نوابی

۲۸ اپریل ۲۰۱۷

 

 

گزیده هائی از دریچه های انترنیتی

 
 

۱۱۲

تبصرۀ گردآورنده: وقتی شیفتگان قدرت نتوانند از راه های متعارف به قدرت برسند، دست به کودتا می زنند. چنین چیزی در درون حکومت ها و در درون احزاب سیاسی نیز اتفاق می افتد. ولی کودتا شیوۀ دزدانۀ غصب قدرت است که عمدتاً بر فجایع می افزاید. نمونۀ تیپیک آن کودتای منحوس هفتم ثور 57 درکشورما است.

کودتای نافرجام علیه حکومت

پلان سقوط حکومت غنی و عبدالله در نتیجه یک اشتباه مشورتی به وسیله داکتر عبدالله افشا شده است.
گزارشنامه افغانستان افشا کرد: طرح سرنگونی دولت قبل از برکناری احمد ضیا مسعود به وسیلۀ رهبران سیاسی و جنگ سالاران مجرب و رزم دیده عمدتاً وابسته به جمیعت اسلامی ومتحدان این تشکیلات بزرگ سیاسی و نظامی، درجلسه های اضطراری متناوب، آماده شده بود.

در طرح سقوط دولت، چهره های ارشد از جمله جنرال دوستم، استاد عطا محمد نور، احمد ضیاء مسعود، صلاح الدین ربانی، عتیق الله بریالی، امیراسماعیل خان، استاد عبدالرب رسول سیاف رهبر شورای حراست وثبات و عبدالهادی ارغندیوال به تفاهم رسیده بودند.
فیصله اولی این بوده که همه این رهبران ناگاه خروج خود از دم ودستگاه حکومت را اعلام کنند تا کشتی حکومت خود به خود به گِل بنشیند.

درگزارش واصله آمده است که هم آهنگ کننده اصلی این حرکت، دگرجنرال عتیق الله بریالی بوده و پس از مشورت های متوالی با والی بلخ و جنرال دوستم، استاد حاجی محمد محقق و اسماعیل خان و دیگران را درجریان گذاشته بود. عبدالهادی ارغندیوال رهبر حزب اسلامی (دولتی) نیز وعده همکاری داده بود.
براساس پلان مطروحه، هسته های عملیاتی برای همه ولایات تشکیل شده بود تا در یک موعد مقرر، با یک حمله برق آسا وهمزمان، کنترول اداره های محلی را در دست خود گیرند.

رهبری مناطق شمال شرق به استاد عطا و فرماندهی ولایات فاریاب، جوزجان وسرپل به طور متفق بین قوماندانان جمیعت وجنبش تقسیم شده بود. مدیریت عملیاتی کل حوزه غرب کشور به دوش امیر اسماعیل خان و رهبری حرکت براندازی در ولایات قندهار، زابل وارزگان به دوش محمود کرزی و گل آقا شیرزوی و حوزه ننگرهار درحیطۀ فرماندهی حضرت علی وحاجی ظاهر قدیر قید شده بود.

درشرح گزارش آمده است: تفاهم بین عطامحمد نور صلاح الدين رباني، احمد ضيا مسعود، استاد سياف، عتيق الله بريالي و شماری ديگر از فرماندهان شمالی انجام یافته و همه با هم تفاهم روی سقوط حكومت وحدت ملی توافق کرده بودند.
در حالیکه برنامه همه جانبه در آستانۀ اجرا بود، امرالله صالح از حضارمجلس می طلبد که باید این تصمیم جمعی به دکتر عبدالله نیز ابلاغ شود که با عدم رضایت بخشی از مجلس مواجه می شود؛ اما اکثریت حضار به فیصله می رسند که باید دکترعبدالله درجریان گذاشته شود.

طرح و تطبیق برنامه براندازی رژیم در پایتخت طوری آماده شده بود که تا فرارسیدن هشتم ثور 1396 جمع کثیری از فرماندهان و نفرات عملیاتی و مسلح به کابل وارد شوند و حرکت اصلی و رسمی، بعد از یکی دو سخنرانی رهبران مجاهدین، ناگهان از درون خیمه لویه جرگه آغاز و سپس موج حرکت به جاده های کابل کشیده شده و تمام مراکز مهم در تصرف عوامل کودتا در آورده شود.

زمانیکه امرالله صالح در نقش مأمور تماس با عبدالله شروع به کار می کند و می خواهد زمینه ملاقات دکترعبدالله را با استاد عطا محمد نور مساعد کند، با واکنش کاملاً متضاد و غیرقابل پیش بینی دکترعبدالله رو برو می شود. در اینجا است که داکتر عبدالله به سرعت ماجرا را به ارگ و سفارت امریکا راپور می دهد.

در گزارش توضیح شده است که تیم دکترغنی بعد از بررسی افشاگری دکترعبدالله سراسیمه شده، موضوع را علی العجاله به سفارت امریکا درکابل ارجاع داده و طی یک اقدام پیشگیرانه، خبر برکناری عاجل احمد ضیاء مسعود اعلام گردید وهمزمان، وزیرداخله به نظارت امور بلخ فرستاده شد.
اما علیرغم این اقدامات، بحران ادامه دارد و هرنوع واقعه ای می تواند درآینده اتفاق بیفتد.
 

منبع انترنت


                                                                                 www.razmendagan.com                                                                                                     afgrazm@gmail.com