www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


گردآورنده: پیمان

۱۳ اکتوبر  ۲۰۱۶

 

گزیده هائی از دریچه های انترنیتی

۷۹

برخی می گویند طالبان وابسته نیستند، اما این اخبارو صدها مورد دیگر خلاف آن را اثبات می کند:

 

سی لاری پراز مهمات اردوی ملی به طالبان تحویل داده شد

 

مخالفان مسلح و طالبان از سوی رهبری نهاد های امنیتی تامین و تجهیز می شوند.

 
قرار معلوماتی که بدست ما ( شبکه اطلاع رسانی) رسیده است، اضافه از ۳۰ موتر باربری مملو از انواع مختلف مهمات که بدستور وزیر دفاع و رییس امنیت ملی بنام کمک به قندوز در حال حرکت بودند، برای طالبان در بغلان مرکزی تسلیم داده شد.

 
غرض از بین بردن آثار و علایم بدستور همین دومقام دولتی موترها آتش زده شد.
موتر هایی که آتش زده شده و می سوختند هیچ کدام علایم انفجار مهمات در آنها دیده نمی شد.

 

***********

سلاح های امریکایی به بازار سیاه طالبان رسید

 

امریکایی که علیرغم تمام وعده وعیدهای پوچ، هرگز ارتش و پولیس افغانستان را تقویت و تجهیز نکرد؛ چگونه سلاح های نیمه سنگین، سنگین و پیشرفته ی خود را کاملا اتفاقی و ناآگاهانه در اختیار مخالفان مسلح قرار می دهد؟ 

مخالفان مسلح که از منابع مختلفی تغذیه می شوند، بازار سیاه سلاح های امریکایی را نیز در اختیار و کنترل خود گرفته اند تا دیگر هیچ بهانه ای برای پیوستن به روند صلح و یا عقب نشینی از مواضع تحمیلی و تزریقی خود نداشته باشند.

پیشروی طالبان و دیگر گروهک های تروریستی در قندوز و صفحات شمال و نقاط مختلف کشور حقیقتا چنین می نماید که مخالفان مسلح از مخازن و روزنه های متعددی از نظر روانی، تسلیحاتی، مالی و عقیدتی حمایت می شوند درحالی که سربازان اردوی ملی در وضعیتی کاملا برعکس قرار دارند.

حال سوال اینجا است که نهادهای بین المللی اعم از کارخانجات اسلحه سازی، وزارت دفاع امریکا و نیروهای ایتلاف جهانی آتلانتیک شمالی موسوم به ناتو، که چنین از روی برنامه و حساب شده اقدام به جابجایی و فروش ابزارآلات و ادوات جنگی در جای جای جهان می کنند؛ چگونه نتوانسته اند مانع از افتادن بازار سیاه تسلیحات امریکایی به دست طالبان و داعش شوند؟

روزنامه ی ایندیپندنت در گزارش اخیر خود به نقل از مقامات ارشد نظامی امریکا مدعی شده است که سرنوشت بیش از یک میلیون و 450 هزار نوع قبضه سلاح نیمه سنگین و سنگین به ارزش بالغ بر 40 میلیارد دالر که وارد منطقه و مرزهای عراق و افغانستان شده بود، در هاله ای از ابهام قرار دارد.

این درحالی است که پیش از این، احتمال قریب به یقینی از تقویت و تجهیز گروهک های تروریستی در خاورمیانه با تسلیحات پیشرفته و گران قیمت امریکایی وجود داشت که کنترل و نظارت طالبان، القاعده، داعش و دیگر مخالفان مسلح منطقه بر بازار سیاه سلاح های غربی به آن دامن می زند.

گرچه عراق و افغانستان به دلیل اخذ سیاست های متفاوت، به سرنوشت متفاوتی از هنگام اشغال توسط ناتو و ابر قدرت غرب دچار شدند اما مفقود شدن این تعداد قابل توجه از تسلیحات امریکایی از 11 سپتامبر 2001 تا 10 سپتامبر 2015 نشان می دهد که سیاست کاخ سفید در قبال هر دو کشور یکسان بوده است.

بدین معنی امریکایی که علیرغم تمام وعده وعیدهای پوچ و توخالی خود، هرگز اردوی ملی و پولیس افغانستان را تقویت و تجهیز نکرد و تعلیم نداد؛ چگونه سلاح های نیمه سنگین، سنگین و پیشرفته ی خود را کاملا اتفاقی و ناآگاهانه در اختیار مخالفان مسلح قرار می دهد بدون آنکه برنامه ای درازمدت و نقشه ای شوم برای عراق و افغانستان در سر بپروراند؟

برگرفته از انترنت


                                                                                 www.razmendagan.com                                                                                               afgrazm@gmail.com