www.razmendagan.com                                                                                                         afgrazm@gmail.com  


گردآورنده: ض. نوابی

۱۱ اکتوبر  ۲۰۱۶

 

گزیده هائی از دریچه های انترنیتی

۷۸

بروکسل، نبوغی برای گدایی!

تعهد 15 میلیارد کمک! اگر افغانستان را تبدیل به فاسدترین کشور نکرد حتما مملو از مقاماتی می شود که با پا گذاشتن بر گلوی مردم، این کشور را به سوی نابودی می کشاند 

 

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، نشست دو روزه بروکسل با تعهد کشورهای تمویل کننده برای کمک 15 میلیارد دالر تا سال 2020 به پایان رسید.

دولتمردان وحدت ملی در آستانه نشست بروکسل، پرکارترین روزهای کاری خود را برای انجام تعهدات در حالی سپری کردند که تنها موفق به امضای توافقنامه صلح با حکمتیار شدند و در مقابل طالبان قندوز را به خاک و خون کشیدند.

دریافت چنین کمک های برای حکومت وحدت ملی بسیار حیاتی بوده و هست، از آن جهت که این دولت پس از دو سال همچنان که با چالش های بسیاری روبه روست در امنیت نیز با شکست مواجه می شود.

در این میان، وحشت حکومت از کاهش کمک ها، گریبانگیر مهاجران شد، وزیر خارجه و مالیه با صراحت اعلام کرده اند که اگر خواستار بازگشت مهاجران افغان از دیگر کشورهای نباشیم، کمک ها را از دست می دهیم.

این اقدام دولت موج گسترده ای از اعتراض های هزاران مهاجری را برانگیخت که با خطرات بسیار رنج سفر به کشورهای اروپایی را به جان خریدند و برخی اعتراضات خود را همزمان با نشست بروکسل نشان دادند.

در میان کشورهای کمک کننده، پاکستان متعهد شده است که 500 میلیون دالر و سه هزار بورسیه تحصیلی طی چهارسال به افغانستان اختصاص دهد، کشوری که تهدید جدی و دلیلی بر ناامنی های افغانستان است و ناکارآمدترین سیاست خارجی دولت وحدت ملی مربوط به این کشور می باشد که تمامی سرمایه های سیاسی غنی در این راه هدر رفت.

کمک های اعلام شده تا کنون در چهار سال آینده:
آلمان 1.7 میلیارد دالر برای مبارزه با فساد و مشروط به بازگرداندن مهاجران
انگلیس یک میلیارد دالر
هند یک ملیارد دالر
جاپان 500 میلیون دالر برای کمک به پناهندگان و بیجاشدگان داخلی و 400 میلیون دالر دیگر برای توسعه
ترکیه 600 میلیون دالر
عربستان 100 میلیون دالر
ناروی سالانه 87 میلیون دالر مشروط به اصلاحات سیاسی و انتخاباتی

به گزارش اداره بازرسی ویژه افغانستان (سیگار) نزدیک به 70 درصد کمک های امریکا از سال 2002 تا 2016 برای امنیت افغانستان(یعنی برای جنگ- ن) مصرف شده است و پس از آن در بخش امور حکومت داری و مبارزه با مواد مخدر(درواقع ترویج مواد مخدر- ن).

با وجود چنین کمک های هنگفتی، بیشترین مناطق افغانستان در ناامنی به سر می برد و نمونه آن قندوزی است که در ورطه سقوط و بحران انسانی قرار دارد، سیستم حکومتی که در فساد گسترده غلت می زند و مواد مخدر به بزرگترین تجارت و تامین کننده جنگ بدل شده است.

هر چند که حکومت های گذشته و اکنون افغانستان با کمک های بین المللی به حیات خود ادامه می دهند، به همان میزان، این کمک ها خطر بزرگی برای ثبات و امنیت هستند زیرا اگر تنها یک درصد از این کمک ها بر اساس واقعیت در امر امنیت هزینه می شد اکنون نه تنها جنگی نبود بلکه شاهد حضور طالبان نیز نبودیم. (چیزی که هرگز امریکائی ها ومتحدان شان نخواسته ونمی خواهند- ن)

قابل تامل ترین سندی که به امضای افغانستان و اتحادیه اروپا رسید "برگرداندن مهاجران افغان است که درخواست پناهندگی شان رد می شود"، در حالی که کشور در آتش ناامنی می سوزد، ولایت ها یکی پس از دیگری در دسیسه مقامات به طالبان واگذار می شود، روزانه هزاران تن در کشور بی جا می شوند و در مقابل، دولت هیچ برنامه ای برای پذیرش مهاجران ندارد جز معامله و دریافت کمک های بیشتر.

اگر غنی و عبدالله مسرور از دریافت کمک ها به کشور بازگشتند باید بدانند که چنین ارقامی، چک سفید نیست که به جیب خود و اطرافیانشان برود و کشور روز به روز در فساد غرق شود بلکه این کمک ها در قبال تعهداتی است که باید عمل شود و تا ابد نمی توانند به مانند گدایان به هر دری رفت!

 

تبصرۀ گردآورنده:

تجربۀ تاریخ، و هم اکنون تجربۀ کشور ما ثابت ساخته است که استعمار و ارتجاع هرگز برای مردم کشورهای تحت سیطرۀ شان کمک نکرده وسودی نرسانده اند. پولی را که به خاطر تبلیغات و اغوای مردم "کمک" نام می گذارند درجهت تحقق اهداف استعماری - ارتجاعی شان به مصرف می رسانند. چنین پولی تحت نام های مختلف، توسط نهاد های استعماری، عمدتاً به جیب استعمارگران بر می گردد ومقداری هم به جیب مزدوران وطنفروش استعمار می رود.

برگرفته از انترنت


                                                                                 www.razmendagan.com                                                                                               afgrazm@gmail.com