File:Afghanistan Statua di Budda 1.jpg                                 

www.razmendagan.com                                                                                  afgrazm@gmail.com


تاریخ حزب زحمتکشان ویتنام -  ارسالی- پیمان

۲۰ می ۲۰۱۷ 

 

 

 پیروزی تاریخی دین بین فووکنفرانس هند وچین          

                        

                   در ژنو                                      

                                      

۹                      

هرچه جنگ هندوچین طولانی ترمی شد، به همان نسبت تلفات سنگین تری براستعمارگران وارد می آمد. ازسال 1952 به بعد تقریبآ تمام گروه های اعزامی (Expiditinskorps) فرانسوی ها دراثر"اشغال" و"رام کردن" از کارافتاد و نیروهای نظامی متحرک آن به طور قابل توجهی نقصان یافت. اعتماد و بنیه مالی فرانسه درحال ورشکستگی بود؛ درصفوف استعمارگران فرانسوی تضادها تشدید می یافتند.

امپریالیسم امریکا، که شکست مفتضحانه ای درجنگ کره خورده بود، به طورشدید تری درمسائل هند وچین مداخله می نمود. امپریالیسم آمریکا کمک های خود را به استعمارگران فرانسوی وسگ های زنجیریشان بیشتر نمود، وهمچنین فرانسه را مجبور کرد که به اصطلاح "استقلال" دست نشاندگان راتقویت بخشیده، ونفوذ امریکا را در ارتش، دستگاه حکومتی و رهبری جنگ هند وچین به رسمیت بشناسد. با توافق ایالات متحده آمریکا درسال 1953 ناواره (Navarre) به سمت فرمانده کل ارتش فرانسه درهند وچین برگزیده شد. استعمارگران فرانسوی "طرح ناواره" را ریخته، طرحی که در واقع توسط آمریکائی ها تهیه شده و رهبری انجام آنهم به عهدۀ امپریالیست های آمریکائی بود. هم فرانسوی ها وهم امریکائی ها تصور می کردند که در عرض هجده ماه ابتکارات استراتیژیکی را دوباره به دست خواهند گرفت و اوضاع جنگ درهند وچین تحت ارادۀ آن ها درخواهد آمد.

در اوائل سال 1953 کمیته مرکزی براساس یک تحلیل علمی ازاوضاع نظامی درتمام منطقه هندوچین، استراتیژی دقیقی را برای عملیات زمستانی و بهار1953-54 تدوین نمود، این استراتیژی عبارت بود از تمرکز نیروهای نظامی ما، حمله به نقاط مهم استراتژیکی ای که دشمن درآنجا درموضع نسبتأ ضعیفی قرار داشت، تا بدین وسیله قوای دشمن را پراگنده نموده وشرائط مساعد نوینی برای نابودی قوای عمده دشمن و بسط مناطق آزاد شده فراهم آید. همزمان با آن ما می بایستی جنگ پارتیزانی را در پشت جبهه دشمن تقویت نموده از مناطق آزاد شده دفاع کرده وشرائطی را به وجود می آوردیم که ارتش منظم ما بتواند متمرکزشده و دشمن را در مناطق مورد نظر نابود سازد.

عملیات مداوم ارتش ما از همه طرف، "طرح ناواره" را که طبق آن ارتش دشمن درمنطقه دلتای باک بو متمرکز شده بود، عقیم گذاردند. نیمی از نیروهای نظامی متحرک دشمن نتوانستند ازمناطق کوهستانی خارج شوند و این امرباعث موج نوینی درگسترش جنگ پارتیزانی درمناطق اشغالی شد. در استان کوآن بینه، کوآن تری و توآتین وهمچنین درجنوبی ترین نقطۀ ترون بو نیروهای جنگنده محلی و واحد های پارتیزانی ماعملیات پاک سازی * ( عملیات پاک سازی عملیاتی بودند که دشمن یک منطقه را از وجود هرگونه نیروی انقلابی پاک می کرد "مترجم" ) دشمن را به شکست کشانیدند ومهمترین راه های حمل ونقل دشمن را منهدم نموده و زمینه جنگ پارتیزانی را گسترش دادند. تمام حملات دشمن علیه مناطق آزاد شده به شکست وی منجر گردید. ما درنام بو جنگ پارتیزانی راتقویت نمودیم، کارتبلیغاتی واقناعی بین سربازان و کارگزاران شخصی دست نشاندگان را تشدید وهزاران پاسگاه و برج های مراقبت را منهدم نمودیم. درنوامبر 1953 ناواره که  بخشی از ارتش منظم ما را به سمت شمال غربی در حرکت دید، دستور داد  5000 چترباز برروی دین بین فو فرود آیند. هدف آنها این بود که آن را اشغال کنند، پایگاهی دراین منطقه به وجود آورند و از شمال لائوس دفاع نمایند. در نتیجه نا واره استحکامات نظامی خویش راتقویت نمود وتصمیم گرفت دین بین فورا به صورت مستحکمترین پایگاه نظامی فرانسه درهند وچین درآورد.

در دسامبر1953 کمیته مرکزی تصمیم گرفت ضربه استراتژیکی بسیار مهمی را در دین بین فو بردشمن وارد نماید و به فرمانده کل نیروهای ارتش خلق، ژنرال نگوین ژیاب دستورحمله را داد. هدف استراتژیکی کمیته مرکزی به زودی تبدیل به اراده مبارزاتی وعملیات مصممانه مجموعه حزب، ارتش وخلق گردید. واحدهای توپخانه و پیاده نظام ما با نیروی بازوی خویش وساده ترین ابزار، صدها کیلومترجاده درعرض وطول کوه ها وجنگل ها که به صحنه نبرد منتهی می شد ساختند، آنها در زیرآتش نیروهای دشمن صدها کیلومترخندق ونقب های ارتباطی زدند. آن ها مجبوربودند درحالی که آتش توپخانه دشمن بر روی آن ها گشوده شده بود، راه خود را در امتداد سراشیبی کوه ها به میدان های نبرد باز کنند.

با شعار"همه چیزدرخدمت جبهه"، "همه چیز درخدمت پیروزی"، دوصد هزارنفر از زحمتکشان درخدمت جبهه دین بین فو بسیج شده بودند. که توان آن معادل بیش از سه میلیون روز کار یک کارگربود. ده ها هزارنفر درگردان پیشقروال جوانان با کمک واحدهای فنی بر روی جاده های جدید کارمی کردند، بمب های ساعتی دشمن را از کارمی انداختند تا اینکه رفت وآمد در راه های مختلف حمل ونقل و ارتباطی را حفظ نمایند. ده ها هزارقایق، دوچرخه های باربری وگاری های که با گاومیش، گاو و اسب کشیده می شدند، به کار افتادند تا صدها هزار تن برنج، خواروبار و مهمات جنگی را به جبهه برسانند. در جبهه مبارزه علیه فئودالیسم، رفرم ارضی پیشرفت های بزرگی نمود. دهقانان وارسته از زنجیرهای ایدئولوژیکی فئودالی که سرشار از روحیه رزمجوئی وانقلابی بودند، به پاخاستند تا طبقه مالکین ارضی راسرنگون نمایند و این خود الهام بخش رشد نیروهای مقاومت شد.

مبارزه علیه متجاوزین فرانسوی به شکل حادی درآمده بود، شعار"استقلال ملی" و"زمین مال کسی است که روی آن کارمی کند" توانستند همزمان باهم تحقق یابند و مبارزه مسلحانه و مبارزه سیاسی درسطح بسیار عالی پیوند یافته ونیروهای وسیعی را آزاد نمود که می بایستی درخدمت پیروزی دین بین فو قرار گیرند.

بعد از 55 شبانه روز مبارزه لاینقطع در7 ماه مه 1954 نیروهای جنگنده مسلح ما استحکامات دشمن را کاملا نابود نمودند، بیش از 16 هزار سرباز را کشته ویا به اسارت گرفتند. تمام سپاهیان اردوگاهی که تحت فرماندهی ژنرال کاستریه بودند پرچم سفید را بلند نموده وتسلیم شدند.

دین بین فو بزرگترین پیروزی است که ارتش وخلق ما درمقاومت علیه استعمارگران فرانسوی و مداخله گران امریکائی کسب نمود. نبرد دین بین فو یکی از بزرگترین جنگ های نابودکننده در تاریخ مبارزه خلق های ستمکش علیه ارتش حرفه ای استعمارگران می باشد. این پیروزی برای همیشه الهام بخش شور وشوق آرتش وخلق ما باقی خواهد ماند، به صورت تکانی قدرتمند برای جنبش آزادیبخش ملی تمام کشورهائی که تحت ستم استعمار امپریالیسم رنج می برند، خواهد بود. در طی عملیات زمستانی و بهار 54-1953 که پیروزی دین بین فو درآن به دست آمد، صد و دوازده هزار نفر از سربازان دشمن از صحنه نبرد خارج شدند و مناطق استرتژیکی مهمی آزاد شدند. این عملیات و پیروزی دین بین فو طرح ناواره را نقش برآب نموده و به مقیاس تعیین کننده ای پیروزی های ما درکنفرانس ژنو کومک نمود. در زمانی که ارتش ما خود را برای سومین حمله، که وضع استحکامات نظامی در دین بین فورا تعیین می نمود، آماده می کرد، در تاریخ 26 آوریل 1954 کنفرانس ژنو وارد جلسه افتتاحیه خود شد. هئیت نمایندگی دولت ما تحت رهبری رفیق فام وان دون معرف یک ملت پیروز بود.

ما در دین بین فو در مساعد ترین لحظات موفقیت های بسیار مساعدی را به دست آوردیم و توانستیم رابطه عالی بین مبارزه نظامی و مبارزه سیاسی برقرار نمائیم.

کمیته مرکزی حزب دراین اثناء پلنوم ششم را برگزار نمود (ژونیه 1954).

پلینوم توافق کامل خود را نسبت به تصمیم دفترسیاسی اعلام نمود، که برای برقراری مجدد صلح درهند وچین بر اساس به رسمیت شناختن استقلال، عدم وابستگی، وحدت واحترام به تمامیت ارضی ویتنام از طرف فرانسه وارد مذاکره شوند. این پلینوم تصمیم گرفت، "لبه تیز حمله خود را متوجه امپریالیست های امریکا وجنگ طلبان فرانسه نماید وهمچنین بر اساس پیروزی های به دست آمده برای برقراری مجدد صلح درهند وچین مبارزه کرده، نقشه های امپریالیسم امریکا را مبنی برطولانی ترکردن وگسترش جنگ محکوم به شکست نمود، صلح را تحکیم و وحدت، استقلال و دموکراسی را در تمام کشور برقرار نماید."

 بعد از 75 روز مذاکره سخت، کنفرانس هند وچین در ژنو به تاریخ 20 ژوئن 1954 با موفقیت به پایان رسید. دولت فرانسه برقراری مجدد صلح درهند وچین را بر اساس قبول استقلال، عدم وابستگی، وحدت واحترام به حاکمیت ارضی ویتنام، لائوس وکامبوج از طرف دولت فرانسه و دیگر شرکت کنندگان در کنفرانس پذیرفت. نیروهای نظامی طرفین می بایستی در دو طرف خطر متمایز موقت مستقر گردند. خلق ویتنام می بایستی در ژوئیه 1956 یک انتخابات عمومی آزاد برای متحد نمودن مجدد کشور انجام دهد. فرانسوی ها می بایستی نیروهای خود را از هند وچین بیرون بکشند.

با توجه به توافق کشورهای شرکت کننده در کنفرانس ژنو، امپریالیست های آمریکا با وجود سرسختی زیاد وعدم قبول بیانیه اختتام، بالاخره خود را مجبور دیدند که یک بیانیه ویژه انتشار دهند، که دراین بیانیه آن ها خود را موظف می نمودند قرار داد کنفرانس هند وچین درژنو را بپذیرند.

پیروزی بزرگ ما درکنفرانس ژنو منتجه حدود یک قرن مبارزه خلق های هند وچین علیه امپریالیسم و به خاطر آزادی ملی بود، این پیروزی بویژه نشانه سربلندی نه سال مبارزه خلق ویتنام تحت رهبری حزب وصدرهوشی مینه می باشد. تنظیم مسالمت آمیز مسائل هند وچین برمبنای روح قرار داد کنفرانس ژنو 1954، نه فقط بیان گر پیروزی بزرگ خلق های هند وچین بود، بلکه همچنین پیروزی بزرگی برای خلق های جهان که به خاطرصلح، استقلال ملی، دموکراسی وسوسیالیسم مبارزه می نمایند، به شمار می آید.

خلق ما با تقریبآ نه سال مقاومت قهرمانانه وسرسختانه شمال کشور را کاملاً از یوغ استعمارگران فرانسوی آزاد کرده وشرائط لازم برای انجام کامل انقلاب ارضی وگذار به مرحله انقلاب سوسیالیستی را به وجود آورد.

خلق ما درجنگ مقاومت نه فقط مجبوربود علیه متجاوزین استعمارگرفرانسوی مبارزه نماید، بلکه همچنین میبایستی دسیسه امپریالیست ها و در رأس آنان امپریالیسم امریکا را درهم شکند که می خواهد کشور ما را تسخیر کرده، حزب ما را درهم شکسته، جنبش انقلابی را در ویتنام سرکوب نموده و درجنبش انقلابی جهان خرابکاری نماید. خلق ما با انجام پیروزمندانه مقاومت نه فقط وظیفه خود را در راه نیل به آزادی ملی انجام داد، بلکه همچنین به وظایف خود درقبال انقلاب جهانی نیز تحقق بخشید.

 صدر هوشی مینه در مقاله ای که به مناسبت سی امین سالگرد تأسیس حزب ما به رشته تحریر درآورد چنین می نویسد:

"برای اولین بار درتاریخ، یک کشور کوچک، ضعیف ومستعمره برکشوری قوی واستعمارگر پیروزگردید. این پیروزی باشکوهی برای خلق ویتنام محسوب می شود. این همچنین جزئی از پیروزی نیروهای صلح، دموکراسی وسوسیالیسم درجهان می باشد. مارکسیسم لنینیسم با پرتوی خود راهی را پیش پای طبقه کارگر وخلق ویتنام روشن نمود که به پیروزی مبارزه علیه تجاوز، نجات ملی وحفظ دستآوردهای انقلابی انجامید."

ادامه دارد.


                                                www.razmendagan.com                                                                            afgrazm@gmail.com