File:Afghanistan Statua di Budda 1.jpg                                           

www.razmendagan.com                                                                                                                  afgrazm@gmail.com 


لاله

۱۵ جنوری۲۰۱۵

 

 

Text Box: لاله
 
تاریخ حزب کار آلبانی
 
 
انستیتوی تحقیقات مارکسیستی لنینیستی در جنب کمیتۀ مرکزی حزب کار آلبانی
چاپ «نعیم فراشری» تیرانا 1969
 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

بخش شصت و هشتم

 

پلنوم یازدهم کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست آلبانی

 

درهم شکستن مداخلۀ یوگوسلاوی و فعالیت خصمانۀ کوجی جو جی

 

پس از آنکه اغراض خصمانۀ رویزنویست های یوگوسلاوی فاش شد میبایست مناسبات اقتصادی و سیاسی میان آلبانی و یوگوسلاوی، چه از حیث روح و چه از حیث مضمون مشخص خود، از هرگونه عنصر استثمار و انقیاد پاک شود. پس حزب کمونیست آلبانی خواستار شد که کلیۀ قرار داد ها به استثنای پیمان دوستی، همکاری وکمک متقابل مورد تجدید نظر قرار گیرد، وچون رهبری یوگوسلاوی توجهی به این خواست عادلانه نشان نداد دولت آلبانی بناچار قرارداد های اقتصادی منعقد بین دو کشور را ملغی و باطل اعلام داشت.

در سپتامبر 1948 یازدهمین پلنوم کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست آلبانی تشکیل شد تا مداخلۀ یوگوسلاوی و انحرافات در مشی سیاسی و سازمانی حزب را یکباره بر اندازد. آن عده از اعضاء و نامزد های کمیتۀ مرکزی نیز که در پلنوم هشتم به ناحق اخراج شده بودند در این پلنوم شرکت جستند.

پلنوم یازدهم مشی سیاسی و فعالیت حزب را وسیعاً تحلیل کرد، علل اشتباهات را فاش ساخت و تدابیری را که لازمۀ شرایط تاریخی نوین بود بدست داد.

پلنوم مشی سیاسی حزب را از آغاز تأسیس صحیح دانست. آن موارد انحرافی که پس از رهایی آلبانی به ظهور رسیده معلول مداخلۀ یوگوسلاوی بوده است. این مداخله وفعالیت ترتسکیستی کوجی جوجی بود که در دوران پس از جنگ، مشی سازمانی حزب را در مجموع خود نادرست گردانید.

تصمیمات عمدۀ پلنوم دوم و کلیۀ تصمیمات پلنوم هشتم، ضد مارکسیست، زیان آور و باالنتیجه محکوم و بی اعتبار اعلام شد.

پلنوم در بارۀ مناسبات حزب و دولت آلبانی با حزب و دولت یوگوسلاوی تعمق بسیار رواداشت. اغراض ناسیونالیستی- شوینیستی و استعماری رویزیونیست های یوگوسلاوی را نسبت به جمهوری توده ای آلبانی شدیداً فاش ساخت. از طرف دیگر کمیتۀ مرکز ی به مناسبت اعتماد مفرطی که به رهبری حزب کمونیست یوگوسلاوی نشان داده بود از خود انتقاد کرد.

پلنوم نادرست تشخیص داد که اکنون که حزب به صورت رهبر قدرت دولتی در آمده است بازهم در وضع نیمه مخفی باشد. اینکه برنامۀ حزب در زیر برنامۀ جبهۀ دموکراتیک مخفی شده بود، اینکه اعضای حزب عضویت خود را پنهان میداشتند و رهنمود های حزب به عنوان تصمیمات جبهۀ دموکراتیک اعلام میگشت، خطای بزرگی تشخیص داده شد. این روش ها که از حزب کمونیست یوگوسلاوی اقتباس شده بود نقش رهبری حزب را در همه جوانب زندگی کشور تضعیف میکرد و به اضمحلال آن می انجامید.

فاقدان اساسنامه که به رخنۀ غیر مجاز شیوه ها و کردار های ضد مارکسیستی رهبری یوگوسلاوی در حزب کمونیست آلبانی امکان داده بود زیانمند دانسته شد و ضرورت تنظیم چنین سند اساسی مطرح گردید.

پلنوم برای کوجی جوجی که از تیتیست ها بدون قید و شرط پشتیبانی کرده و مشی سازمانی حزب را منحرف ساخته بود مسئولیت سنگینی قائل شد. کوجی جوجی که هم دبیر تشکیلات حزب و هم وزیر کشور بود از مقامات دو گانۀ خود استفاده کرده بود تا حزب را به زیر نظارت ارگان های امنیت دولتی در آورد و شیوه های رهبری پلیسی در آن بر قرار گرداند. این امر موجب ناقض فاحش مرکزیت دموکراتیک و خاموش ساختن انتقاد و انتقاد از خود اصولی شد. دیگر ارگان های رهبری حزب انتخاب نمی شدند بلکه از بالا منصوب میگشتند و در برابر تودۀ کمونیست ها برارگان های رهبری وجود نداشت. در بسیاری از موارد حقوق اعضاء حزب لگد مال میشد. انضباط بیشتر مکانیکی بود نه آگاهانه، رهبری جمعی حزب جای خود را به رهنمود ها و دستور های فردی داده بود.

اشتباهات و عیوب در رفتار نسبت به کادر ها به ظهور رسیده بود. سکتاریسم، محلی گری و رفیق بازی تسلط داشت. به کادرها با این نظر که گنجینۀ گرانقدر حزب اند نگاه نمی شد. امر آموزش و افزایش شایستگی های آنها عملاً بکلی فرو گذار گشته بود. همۀ کادرهای سابقه دار و شایسته و ذینفوذ در دستگاه مرکزی کار میکردند و حال آنکه ارگان های محلی حزب و دولت خیلی تضعیف شده بودند.

این وضع وخیم در سراسر زندگی حزب تاثیر بسیار گذاشته بود. کوجی جوجی به عنوان وزیر کشور در موارد بسیار به ناقض قانونیت سوسیالیستی و حقوق دموکراتیک زحمتکشان میدان داده بود. ارگان های وزارت کشور و بویژه ارگانهای امنیت دولتی بصورت ارگان هائی با قدرت مطلقه و معاف از هرگونه نظارت در آمده بودند با اعمال خودسرانه و زیانمند خویش روز بروز بیشتر از خلق جدا میشدند.

ارگان های حزب و دولت در مواردی روش سیاسی اشتباه آمیز نسبت به خرده بورژوازی میهن پرست و قشر روشنفکران اتخاذ کرده بودند. تصامیم اقتصادی شدیدی از طریق اداری بمنظور بر انداختن بازرگانان کوچک گرفته شده بود که نابهنگام بود. میهن پرستانِ برخاسته از قشر های متوسطِ شهرو ده که تحت رهبری حزب برای رهائی میهن جنگیده بودند بطور ظالمانه ای دشمن قلمداد میشدند. جمع کثیری از روشنفکران بمناسبت فعالیت خصمانۀ عناصر انگشت شمار روشنفکر بناحق در معرض تعدی قرار داشتند.

این اشتباهات نتایج بسیار وخیمی ببار می آورد که در توده های مردم باعث عدم اعتماد میشد و پیوند حزب را با آنها و یا جبهۀ دموکراتیک سست میکرد.

پلنوم یازدهم کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست آلبانی به همۀ این انحرافات و اشتباهاتی که در مشی سیاسی و سازمانی حزب بظهور رسیده بود پایان داد.

پلنوم به رفیق ناکواسپیرو بمثابۀ عضو مجاهد حزب اعادۀ حیثیت کرد و دربارۀ کوجی جوجی، پاندی کریستو و چند عضو دیگر از گروه فراکسیونیست تنبیه قائل گردید. تصمیم گرفته شد که کلیۀ کسانی که بنابر سمت گیری پلنوم هشتم به مقامات رهبری حزب وادارات دولتی رسیده بودند به پست های سابق خود باز گردند. کلیۀ کسانی که که در معرض تنبیهات ناحق قرار گرفته بودند تبرئه و دوباره به مشاغل قبلی خویش گمارده شدند. اعضای که با نقض مقررات حزبی اخراج گشته بودند دوباره به حزب پذیرفته شدند.

پلنوم یازدهم مجدداً تاکید کرد که مصمم است در آینده نیز سیاست دوستی و همکاری نزدیک برادرانه با اتحاد شوروی و حزب بلشویک را که تحت رهبری استالین در راس اردوی سوسیالیستی و نهضت کارگری انقلابی دموکراتیک و ضد امپریالیستی جهان قرار دارند دنبال کند. حزب وظیفه داشت که تجربۀ ساختمان سوسیالیسم در اتحاد شوروی را بررسی کند و آن را به شیوۀ خلاق در شرایط آلبانی بکار بندد.

سازمان های حزب موظف شدند که بکار وسیع تبلیغاتی دست بزنند تا به توده های زحمتکش بفهمانند که امپریالیست های امریکائی و انگلیسی، دشمنان اصلی جمهوری توده ای آلبانی و تمام بشریت اند، تا خیانت رهبری رویزیونیست یوگوسلاوی، و در راس آن تیتو، را نسبت به مارکسیسم- لنینیسم و اردوی سو سیالیستی و همچنین فعا لیت خصمانۀ وی را برضد حزب کمونیست آلبانی و جمهوری توده ای آلبانی توضیح دهند.

به منظور آنکه ساختمان سوسیالیسم به خوبی بسر انجام برسد حزب میبایست موظف باشد که توده های خلق را برای اجرای برنامۀ دولتی تجهیز کند، اقتصاد کشور را نیرو بخشد و سطح زندگی زحمتکشان را ارتقاء دهد، اتحاد طبقۀ کارگر و دهقانان تهیدست و میانه حال را تحکیم کند وطبقات استثتمار گر را بر اندازد.

برای آنکه حزب بتواند رسالت تاریخی خود را ایفاء کند ضروری بود که پرورش سیاسی و ایدیولوژیک بر پایه های استوارتری سازمان داده شود.

« بمنظور پیشرفت درک و هضم مبادی مارکسیسم- لینینیسم، و قویت آگاهی کمونیستی... و شناساندن قوانین تکامل اقتصادی و اجتماعی»،

هیئت سیاسی ماموریت یافت که

«مطالعۀ علمی واقعیت کشور ما را از دیدگاه مارکسیستی لنینیستی سازمان دهد تا حزب را در مورد وضع و تکامل مبارزۀ طبقاتی در نزد ما، درمورد تحولات نیروهای طبقاتی و شرایط مشخص گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم روشن گرداند» [1].

پلنوم تصمیم گرفت که انتشار « زِری ای پوپو لیت» ارکان کمیته مرکزی حزب از سرگرفته شود.

برای عادی ساختن زندگی حزب کمونیست آلبانی تصمیم گرفته شد که وجود او بیدرنگ قانونی گردد، از نخستین کنگره دعوت بعمل آید و اصول مارکسیستی- لینیستی در مورد تشکیلات به موقع اجراء گذاشته شود.

پلنوم یازدهم کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست آلبانی آغاز چرخش بسیار نمایانی در زندگی حزب بود و اهمیت عظیم در سر نوشت کشور داشت. پلنوم یازدهم وحدت در رهبری را بر قرار ساخت و حیثیت حزب را بسی بالا برد. تصمیمات پلنوم که برای نخستین باردر مطبوعات چاپ شد کلیۀ سازمان های حزب را از سرگیجه بیرون کشید و بحرکت در آورد ابتکار و جرات کمونیست ها را بر انگیخت و اعتماد آنان را به نیروی خویش افزایش داد.

اشتباهات و نوسانات منفردی که به عنوان نتیجۀ منطقی گذارِ حزب از وضع وخیم به وضع تازۀ اعتلاء انقلابی به ظهور رسید در اثر مداخلات کمیتۀ مرکزی رفع شد.

حزب که قطعنامۀ پلنوم یازدهم را مورد بررسی قرارداد به وقایع و اسناد متعددی برخورد که پرتو تازه ای برفعالیت خصمانۀ رویزیونیست های یوگوسلاوی می افکند و خطاهای کوجی جوجی، پاندی کریستو و همکاران نزدیک آنها را وخیم تر میساخت. از سوی دیگر کوجی جوجی ویاندی کریستو در انتقاد از خودی که در برابر جلسۀ حزب در تیرانا و کورچا ایراد کردند به جای آنکه علل عمیق واقعی اشتباهات خویش را فاش سازند و از این راه به کلیۀ سازمان های حزب در رفع اشتباهات یاری رسانند در صدد فریب حزب بر آمدند و به این طریق نشان دادند که به هیچ وجه از راهی که رفته اند و از لطمات بزرگی که بر آرمان حزب و خلق آلبانی وارد آورده اند پشیمان نیستند. پس ضروری بود که از مسئولیت آنها در برابر حزب و خلق در پرتو اسناد جدید ارزیابی تازه ای بعمل آید.

تصمیمات گوناگونی گرفته شد تا نفوذ رویزیو نیست های یوگوسلاوی از بخش سوسیالیستی اقتصاد و از جبهۀ مبارزۀ طبقاتی برافتد. قانون سابق مالیات بهره برداری کشاورزی که بسود کولاکان بود و ثروتمند شدن آنها را میسر میگردانید تغییریافت. قانون جدید به کمک دهقانان تهیدست آمد و رشد عناصر سرمایه دار را در روستا محدود ساخت. قوانین جدید نیز وضع شد که رشد اقتصادی روستا را در راه سوسیالیسم تنظیم و ترغیب میکرد.

برای کئوپرا تیوهای کشاورزی اساسنامۀ جدیدی تدوین شد تا عناصر کئوپراسیون سرمایه داری که در اساسنامۀ سابق با اقتباس از رویزیونیست های یوگوسلاوی وجود داشت حذف گردد. اساسنامۀ جدید، توزیع عواید برحسب مساحت زمین را کنار گذاشت و سهم در آمد هر دهقان را فقط بر پایۀ محاسبۀ کار او مبتنی ساخت و تعداد دام های مولد و مساحت قطعه زمین شخصی هر دهقان کئوپراتیوی محدود کرد. دولت توجه بیشتری به سازماندهی و پیش برد امور کئوپراتیوهای کشاورزی معطوف داشت و این نظریۀ اشتباه آمیز را بکلی بدور افکند که چون کئو پراتیوهای کشاورزی سازمان توده ای هستند دولت نباید در ادارۀ امور آنها مداخله کند.

در این دوره حزب و زحمتکشان تمام توجه خود را بر روی تدارک نخستین کنگره حزب کمونیست آلبانی متمرکز ساخته بودند. توده های زحمتکش کوشش خویش را در کار خلاق دو چند آن کردند تا آنکه برنامۀ اقتصادی را تا موقع کنگره به انجام رسانند. شو ر و شوق انقلابی خلق به حزب یاری بسیار داد که تدارک کنگره را در سطحی عالی عملی سازد.

 

ادامه دارد...

 

[1] - قطعنامۀ پلنوم یازدهم کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست آلبانی، اسناد عمده حزب کار آلبانی. جلد اول صفحۀ 397


www.razmendagan.com                                                                                                 afgrazm@gmail.com