File:Afghanistan Statua di Budda 1.jpg                                           

www.razmendagan.com                                                                                                                  afgrazm@gmail.com 


لاله

۲۹ اکتوبر ۲۰۱۴

 

Text Box: لاله
 
تاریخ حزب کار آلبانی
 
 
انستیتوی تحقیقات مارکسیستی لنینیستی در جنب کمیتۀ مرکزی حزب کار آلبانی
چاپ «نعیم فراشری» تیرانا 1969
 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

                                                                                       قسمت پنجاه و چهارم

 

سیاست خارجی

تحکیم قدرت توده ای در داخل کشور در عین حال موجب تحکیم موقعیت بین المللی وی بود. خلق آلبانی در اثر مبارزۀ خویش، در اثر سهمی که در پیروزی هدف مشترکِ ائتلاف ضد فاشیستی ادا کرد، در نزد خلق های شیفتۀ ترقی مقام افتخار آمیزی بدست آورده بود. دیگر دولت های بزرگ امپریالیستی نمیتوانستند از آلبانی به مثابۀ وسیلۀ سوداگری و بگیر و بستان استفاده کنند. آلبانی به عنوان دولتی آزاد و مستقل در عرصۀ بین المللی گام میگذاشت.

بنیاد سیاست خارجی دولت دموکراتیک بر دوستی با اتحاد شوروی و سایر کشور های دموکراسی توده ای استوار بود. در عین حال دولت اعلام داشت که خواستار ارتباط و همکاری دوستانه با کلیۀ کشور هائی است که آزادی و استقلال آلبانی را محترم بدارند و در امور داخلی او مداخله نکنند. آلبانی به معیت سایر کشور های اردوگاه دموکراتیک و ضد امپریالیستی برای برقراری صلح پایدار، افشاء سیاست تهاجمی و جنگ طلبانۀ امپریالیسم، برای دوستی بین خلق ها، برای آزادی و استقلال آنها مبارزه میکرد.

حزب بر آن بود که دوستی و همکاری نزدیک در کلیۀ زمینه ها با اتحاد شوروی و سایر کشور های دموکراسی توده ای در تضمین آزادی و استقلال ملی، در تحکیم موقعیت بین المللی دولت جدید دموکراتیک، عامل بسیار مهمی به شمار میرود. حزب به ویژه به پشتیبانی سیاسی و معنوی اتحاد شوروی در عرصۀ بین المللی و به کمک اقتصادی وی به مثابۀ عامل خارجی اساسی برای اجرای وظائف حکومت توده ای، ارزش میگذاشت. همچنینِ حزب در آن دوره به برقراری روابط دوستی و همکاری با یوگوسلاوی نوین که خلق آلبانی با خلق های آن در اثر مبارزۀ مشترک و خونی که متفقاً در نبرد با فاشیست های مهاجم ریخته بودند پیوند داشت، اهمیت بسیار مینهاد.

حزب کمونیست آلبانی نگران آن بود که ارتجاع داخلی و بین المللی در یونان، که خلق آلبانی در اثر مبارزۀ مشترک فاشیستی با خلق های آن بستگی داشت، به حملۀ پر خشم و کین بر علیه جبهۀ رهائی بخش خلق ملی یونان دست زده است. حزب و خلق آلبانی در مورد حوادث یونان روش انترناسیونالیستی در پیش گرفتند و به نیرو های مترقی یونانی در نبرد عادلانۀ آنها که به منظور مقابله با ارتجاع و استقرار دموکراسی صورت میگرفت، پشتیبانی و یاری رساندند.

حزب کمونیست آلبانی طرفدار آن بود که با کشور های سرمایه داری نیز بر اساس احترام به استقلال ملی و تمامیت ارضی، عدم مداخله در امور داخلی و سود اقتصادی متقابل، روابط عادی دولتی بر قرار کند. دولت دموکراتیک بر این اساس کوشید که روابط خود را با امریکا، انگلستان و سایر کشور ها بهبود بخشد. ولی به سیاست مهاجمت آمیز امپریالیست های امریکائی و انگلیسی برخورد.

آلبانی در اثر روش غدارانه و دشمنانۀ امریکا و انگلستان به کنفرانس سانفرانسیسکو میبایست سازمان ملل متفق را بنیاد نهد، به کنفرانس لندن و پاریس که میبایست سهم ایتالیا و آلمان را در پرداخت غرامت معین کند، دعوت نشد. برای شرکت در مذاکرات قرار داد صلح با ایتالیا نیز از آلبانی دعوت به عمل نیامد. و حال آنکه آلبانی میبایست در کلیۀ این جلسات مقامی را که در خور آن بود، مقامی را که به بهای آن همه خون بدست آورده بود، اشغال میکرد.

امریکا و انگلستان استقلال و حاکمیت کشور آلبانی را تهدید میکردند و مفتریانه کوشیدند که آلبانیِ کوچکِ نوین را بر هم زنندۀ امنیت بالکان قلمداد کنند. ولی کلیۀ مساعی امپریالیسم امریکا و انگلستان در تخریب موقعیت بین المللی دولت نوین آلبانی عقیم ماند.

خلق آلبانی به رهبری حزب در برابر فشار های امپریالیست ها استوار ایستاد. خلق آلبانی در اثر دفاع دلیرانه از استقلال خویش، از حقوق مشروع خود و از راهی که اختیار کرده بود، در اثر شرکت در اردوگاه دموکراتیک و ضد امپریالیستی، به صورت مبارز انقیاد ناپذیر دموکراسی و صلح در آمد و موقعیت بین المللی آلبانی نوین را تحکیم کرد.

 

ادامه دارد...


www.razmendagan.com                                                                                                 afgrazm@gmail.com