File:Afghanistan Statua di Budda 1.jpg                                           

www.razmendagan.com                                                                                                                  afgrazm@gmail.com 


لاله

۳ جولای ۲۰۱۴

 

Text Box: لاله
 
تاریخ حزب کار آلبانی
 
 
انستیتوی تحقیقات مارکسیستی لنینیستی در جنب کمیتۀ مرکزی حزب کار آلبانی
چاپ «نعیم فراشری» تیرانا 1969
 

 

 

 

 

 

 

 

        

 

قسمت چهل سوم  

 

 

8- تأسیس حکومت نوین دموکراسی توده ای

پس از شکست تعرض زمستانی دشمن، مبارزۀ رهائی بخش ملی در بهار 1944 به اعتلاء جدیدی رسید. ابتکار عملیات از همان ماه مارس بدست ارتش رهائی بخش ملی آلبانی افتاد. به موجب فرمان ستاد کل در تاریخ 5 آوریل واحد ها و قسمت های پارتیزانی در همه جا به تعرض پرداختند. تقریباً کلیۀ مناطقی که در جنوب اشکومبینی واقع است آزاد شد و نهضت پارتیزانی در آلبانی مرکزی و شمالی نیرو گرفت. سپاهیان اشغالگر نازی و قوای ارتجاعی مجدداً مجبور شدند در سربازخانه های شهر ها و یا در استحکاماتی که در طول جاده های اصلی و در ساحل ساخته بودند موضع گیرند، و در آنجا در معرض تهدید مداوم جنجگویان ارتش رهائی بخش ملی قرار داشتند.

اعتلاء پر جوش و خروش مبارزۀ رهائی بخش ملی در کشور باعث شد که بحران در صفوف دشمن به نهایت وخامت برسد. در صفوف سازمان ها و نیرو های مسلح ارتجاعی سراسیمگی افتاد. ژاندارم ها و بالیست ها گروه گروه پا به فرار نهادند.

در ماه مه 1944 تعداد نفرات ارتش رهائی بخش ملی به 35000 نفر رسید. این ارتش کاملاً میتوانست برای رهائی شهر ها و سراسر کشور به تعرض عمومی بپردازد.

این دورنما در اثر پیروزی های درخشان ارتش سرخ بر ارتش آلمان باز هم محسوس تر میشد. سپاهیان شوروی از ژانویۀ 1944 در جبهۀ شرق به تعرض عظیمی دست زدند و بدون وقفه به سوی غرب پیش رفته در آوریل وارد رومانی گردیدند. به این طریق سپاهیان آلمان در بالکان در خطر محاصره قرار گرفتند.

 

کوشش برای برهم زدن مانور های جدید دشمن

دشمن در چنین وضع خطرناک و نگرانی آور در صدد بر آمد که از کلیۀ وسائل برای یافتن چاره و تغییر وضعیت به سود خود استفاده کند. دشمن امید زیاد به تعرض جدید و وسیعی بسته بود که فرماندهی آلمان بر ضد ارتش رهائی بخش ملی تدارک میدید. ارتجاع آلبانی نیز کلیۀ نیرو های خود را برای تدارک این عملیات که هیتلری ها میخواستند در آوریل شروع کنند بسیج کرده بود. اگر آنها موفق نشدند از آن جهت بود که ارتش رهائی بخش ملی در بهار به تعرض پرداخت و به این طریق حساب های آنها را بر هم زد و نیز تلاش های مجدد آنها برای استخدام سربازان مزدور در اثر مخالفت مردم با شکست روبرو شد.

در همین اثناء، خیانت پیشگان آلمانی به حیله بازی جدیدی دست زدند و  کوشیدند که ائتلافی از ارتجاع یونان و آلبانی بوجود آورند که در آینده به اتحاد نظامی یونان – ترکیه – آلبانی مبدل شود. طبق نقشه های دشمن، نیرو های متحد این سه کشور میبایست در سرکوب جنبش رهائی بخش ملی در آلبانی و یونان به کار افتد. کوشش خیانت پیشگان در اثر نیروی مبارزۀ انقلابی خلق آلبانی در نطفه خفه شد.

تشبثات مرتجعان که میخواستند مردم را با اعلام پرجنجال برخی از تدابیر اقتصادی مانند «رفرم ارضی» و ایجاد «شرکت توسعۀ اقتصاد کشور» بفریبند به همین سرنوشت گرفتار آمد. طبق مواعید خیانت پیشگان، تدابیر مذکور میبایست حقوق دهقانان و کارگران را تامین کند و عقب ماندگی اقتصادی کشور را که بنابر اظهارات آنها علت بحران وخیم آلبانی بود بر اندازد! ولی این مواعید زیبا نمیتوانست خلق آلبانی را بفریبد. خلق آلبانی ایمان یافته بود که فقط پیروزی بر فاشیسم و درهم شکستن کامل خیانت پیشگان به عملی ساختن آرزو ها و خواست های او امکان خواهد داد.

در چنین لحظات بحرانی وخیم، ارتجاع امپریالیستی انگلیسی و امریکایی به کمک دشمنیاران آلبانی آمد. دولت انگلستان از اَغراض خویش مبنی بر استقرار نظارت بر بالکان اَعراض نکرده بود و اعتلاء پر توان جنبش رهائی بخش ملی را مانع بزرگی بر سر راه اجرای این نقشه در آلبانی میدید. شورای عمومی رهائی ملی و ستاد کل ارتش رهائی بخش ملی، امر و نهی انگلیس و امریکا را رد کرده بودند و اینان فقط با تکیه بر مخالفان جنبش رهائی بخش ملی و با تضعیف هرچه بیشتر آن میتوانستند به مقاصد امپریالیستی خود تحقق بخشند. پس فرماندهی انگلیسی و امریکایی در مدیترانه بر کمک خویش به نیرو های ارتجاعی «لگالیتتی»، «بالی کمبتار» و بیرقداران خیانت پیشه و بر ارسال اسلحه و پوشاک برای آنها افزود. هیئت نظامی انگلستان کوشید تا ستاد کل ارتش رهائی بخش ملی آلبانی را قانع کند که از هر گونه حرکت سپاهیان به آلبانی شمالی خودداری ورزد، به این بهانه که آلبانی شمالی منطقۀ عمل «لگالیتتی» است و چنین اقدامی ممکن است موجب تصادم گردد! دولت انگلستان در لندن به تلاش خویش برای تشکیل دولتی ارتجاعی در مهاجرت افزایش داد.

در بهار 1944 حزب کمونیست نظر داد که دورانی که کشور آلبانی از سر میگذراند در سرنوشت انقلاب توده ای قطعیت دارد. در چنین شرایطی ضرورتاً میبایست بر هرگونه تشبث دشمن در اینکه وضع را به سود خود عوض کند خط بطلان کشید، میبایست کلیۀ نقشه های ارتجاع داخلی و خارجی را بر هم زد، میبایست تدابیر نظامی و سیاسی مقتضی اتخاذ کرد که رهائی کامل کشور و پیروزی انقلاب توده ای را تامین کند. کمیتۀ مرکزی نظر داد که حلقۀ اساسی اجرای این هدف ها عبارتست از استوار ساختن و قانونی کردن قدرت شورا های رهائی بخش ملی به مثابۀ یگانه قدرِت بر حِق خلق آلبانی، تاسیس حکومت نوین آلبانی با دولت دموکراتیک و ارتش منظم وی.

 

ادامه دارد...


www.razmendagan.com                                                                                                 afgrazm@gmail.com