File:Afghanistan Statua di Budda 1.jpg                                           

www.razmendagan.com                                                                                                                               afgrazm@gmail.com 


لاله

۸ اپریل ۲۰۱۴

 

Text Box: لاله
 
تاریخ حزب کار آلبانی
 
 
انستیتوی تحقیقات مارکسیستی لنینیستی در جنب کمیتۀ مرکزی حزب کار آلبانی
چاپ «نعیم فراشری» تیرانا 1969
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قسمت بیست و چهارم 

 

کنفرانس مشورتی کادر های فعال حزب کمونیست آلبانی

کمیتۀ مرکزی موقت برای آنکه بر این مانع فائق آید و اعتلاء تازه ای به کار حزب ببخشد نخستین کنفرانس مشورتی کادر های فعال حزب کمونیست آلبانی را دعوت کرد.

این کنفرانس مشورتی روز 8 آوریل 1942 در تیرانا افتتاح یافت و کار های خود را تحت رهبری انور خوجه انجام داد. شرکت کنندگان در این کنفرانس عبارت بودند از اعضاء کمیتۀ مرکزی، دبیران سیاسی و تشکیلاتی کمیته های منطقه ای و عده ای دیگری از کادر ها. کلیه مسائلی که در این کنفرانس مورد بررسی قرار گرفت بر گِرد مسئله ارتباط نزدیک حزب با توده ها و سازمان دادن و بسیج کردن آنها در مبارزۀ رهائی بخش ملی دور میزد.

نخستین کنفرانس مشورتی کادر های فعال حزب کمونیست آلبانی پیشرفت های کار سیاسی حزب را خاطر نشان ساخته متذکره میشد که در کشور:

«فکر قیام عمومی شکل میگیرد و نیرومند می شود و خلق به درک این موضوع آغاز نموده است که میتواند رهائی خود را با تکیه بر نیروی خویش و با پیوستن مبارزۀ خویش به مبارزۀ  اتحاد شوروی، امریکا، انگلستان و چین همچنین سایر کشور ها تأمین کند.»[1]

معذالک در ارزیابی پیشرفت ها مبالغه به عمل نیامد. اگر از فعالیت حزب در اثر روحیۀ گروه های کمونیست سابق جلوگیری نشده و انضباط در درون حزب نقش نگردیده بود و عناصر ناسالم و فراکسیونیست به اشاعۀ نظریات غلط نپرداخته بودند حزب ارتباطات وسیع تر و محکم تری با توده ها بر قرار میساخت.

کنفرانس نظر داد که ارتباطات سازمان های حزبی با توده های کارگر هنوز ضعیف است و این امر قابل قبول نیست. کنفرانس چنین خاطر نشان گردانید:

«چگونه ممکن است حزب ما بدون کارگران نیرومند شود، و حال آنکه همانا کارگران اند که باید پایۀ آن را تشکیل دهند.»[2]

در این زمینه، کمونیست ها وظیفه یافتند که در میان کارگران به طور مداوم به کار سیاسی توضیحی و سازمانی بپردازند تا صفوف آنان را بر گِرد حزب هر چه فشرده تر گردانند و کادر هائی برای رهبری مبارزه رهائی بخش ملی از میان آنها پرورش دهند.

کادر های فعال حزب توجه خاصی به کار جلب توده های دهقان و بسیج آنها در مبارزه معطوف داشتند، و به عنوان شرط ضروری غلبه بر موانعی که در این زمینه بوجود آمده بود از کمونیست ها خواسته شد که با نظریات شکست آور سابق در بارۀ دهقانان به مبارزه بر خیزند، عمیقاً در روستا ها نفوذ کنند، آشنائی با زندگی دهقانان را بیاموزند، با رنج های آنان شریک شوند و به مسائل آنان برسند.

کنفرانس مشورتی به سازمان های حزب دستور داد که کلیه آثار روش های سابق را در مورد کار در بین جوانان و زنان بزدایند و فعالیت خویش را در این بخش ها تکمیل و تحکیم کنند. جوانان و زنان باید به صورت تکیه گاه استوار حزب در آیند.

کادر های فعال حزب عمل کمیتۀ مرکزی را مبنی بر مقدم داشتن اقدامات سیاسی و رزمی، درست دانستند.

«حزب کمونیست نمی تواند بدون اقدام وجود داشته باشد... آنچه حزب را رشد میدهد و تقویت می کند اقدام و نبرد است. اگر ما به خلق نشان ندهیم که قادر به رهبری هستیم، نمی توانیم با وی در پیوند باشیم.»[3]

تکثیر و تقویت واحد های پیکار و ایجاد دسته های پارتیزانی به منظور توسعۀ مبارزه مسلح، امری فوری تشخیص داده شد.

کنفرانس مشورتی باعث شد که طرح وحدت توده ها در جبهۀ رهائی بخش ملی و طرح ایجاد شورا های رهائی ملی مشخص تر گردد.

کنفرانس مشورتی نظر داد که پیوند نزدیک با توده ها بهترین نشانۀ نیرو و توانائی حزب مارکسیستی – لنینیستی و صحت سیاست اوست، شرط حتمی است برای اینکه حزب بتواند از خود در برابر دشمنان دفاع کند.

کادر های فعال، توجه حزب را به این امر معطوف داشتند که لازم است در افشاء نیرنگ فاشیست ها که میخواهند خلق آلبانی را به نام ناسیونالیسم و خودمختاری در دام افکند و جنگ برادر کشی در میان وی بر افروزند و او را با همسایگانش در ضدیت بیاندازند، مبارزه شود.

کنفرانس مشورتی عمده ترین مسئله داخلی حزب را عبارت دانست از بر انداختن روحیه گروهی که هنوز موجود بود و فعالیت های فراکسیونی. کنفرانس آناستاس لولا و صدیق پرمت را متعهد گردانید که کلیه ارتباط سابق خویش را بگسلند و راه ناصواب را فرو گذارند، به آنها اخطار کرد که اگر از این دستور ها سر پیچی نمایند، به مجازات های شدیدی دچار خواهند شد. تصفیه حزب از طریق طرد کلیۀ افراد اصلاح ناپذیر و در عین حال استفاده از همۀ امکانات برای بازگرداندن عناصر گمراه به راه راست، از طرف کادر های فعال حزب به عنوان وظیفه مقرر گردید.

در مورد اعضاء جدید که علی الاصول از صفوف کارگران و دهقانان تهیدست برخاسته اند دستور داده شد که در پذیرش آنها به حزب به علت پائین بودن درجه آگاهی تئوریک و سیاسی شان اشکال تراشی نشود. این عناصر ثابت قدم باید در درون صفوف حزب به مثابۀ مبارزه پر شور آرمان خلق و کمونیسم آموزش و پرورش یابند.

کنفرانس مشورتی در عین حال که با تمام نیرو به امحاء جریان ترتسکیستی در داخل حزب پرداخت به کمونیست ها دستور داد که مبارزه بر علیه مرتدان خارج از صفوف خویش و به ویژه گروه ترتسکیستی زژاری را از یاد نبرند. آنها باید نسبت به تشبثات فاشیسم ایتالیا و ارتجاع داخلی که میخواهند جاسوسان و فتنه انگیزان را در صفوف حزب کمونیست رخنه دهند نیز هشیار باشند.

 

ادامه دارد...

[1] - قطعنامۀ نخستین کنفرانس مشورتی کادر های فعال حزب کار آلبانی، 8 آوریل 1942. اسناد عمدۀ حزب کار آلبانی، جلد اول صفحات 56 و 57

[2] - همانجا، صفحۀ 61

[3] - همانجا، صفحۀ 62


www.razmendagan.com                                                                                                                           afgrazm@gmail.com