www.razmendagan.com                                                                                                                      afgrazm@gmail.com 


 زنده یاد دکتور سید هاشم صاعد - ارسالی سید ولید صاعد
۶ اکتوبر ۲۰۱۵

 

                    قلم        

 « قلم نی ميان خالی است »، وسيلۀ آموختن و دانا شدن و توانا شدن است.

قلم موجود سبكبال و لاغر اندام است. اگر در جيب رود مصاحب دل و اگر در دست  افتد ،گردانندۀ  فكر است. قلم روشنگر مبارزه و فرايند انسان بر طبعيت است. زارگشا و جهـل زداست. بدين لحـاظ  « در خدمت بشر جايگاهي دارد بس ارجمند».

قلم را چه گناهی است كه اگر در كف مغرور و كج كلاهی، گريه كنان، تواضع را به تكبر، هنر را به بی هنری، برابری را به نابرابری، آزادی را به اسارت و صلح را به جنگ فرمان مي دهد.

روزگاری قلم نبود، و فسانۀ رنج و الم نيز در هالۀ « غدر زمانه » دود می شد و نابود. وقتی قلم سر از نيزاران بر افراشت، لرزه به جان غداران افتاد و از آن روز  مبارزۀ قلــــم با شمشير آغازيدن گرفت.

مقوله ها، منظومه ها، و معقولات به عين قلم راه خود را در بيان فضيلت انسان و جامعه و آزاد بودن و آزاد زيستن می گشود. اين كار ساده نبود، چرا كه در نزد ديو و دد زمان هر مقدسی و آیتی جز سر نيزه و نابودی جواب ديگری نداشت، اما مشعل علم را بر افراشته نگاه داشت و با هر شلاق و تازيانه، تند تر و رساتر می گرديد يا به قول  شاعر:

                       اگر نه عقل به مستی فـروكشد لنـگر

                                                     چه گونه کشتی از اين ورطۀ بلا ببرد

سر انجام كار و بار قلم خوب شد و مظاهرش همچو نم نم باران، مردم را از خواب بيدار نمود و لرزه بر كاخ جباران و ولوله در دل هرزه گان انداخت.

در اين راه چه جانهائی كه قربان نشدند و چه استعداد ها و نوابغی كه پرپر نگرديدند. اما مبارزۀ قلم و شمشير و نور و ظلمت ادامه يافت تا كار قلم فزونی گرفت و چكيده ها و گفتارهای فلاسفۀ مشرق زمين و يونان و روم و نقش عقيدتی و اخلاقی اديان به ويژه دين مبين اسلام، دينی كه در گرمی و رونق بازار عالمگير بردگی، راه حل های برای فتور بردگی از خود بجا ماند،  غافلان را از خواب غفلت بيدار نمود.

حيف كه به زودی قلم از دست دردمندان به دست جباران افتاد. اگر تاريك انديشان ادوار كهن با شاخ و شمشير می كشتند، اكنون آدميخوار با سواد و قلمدار، با شمشير و قلم می كشد، با قلم قوانين تشريع می كند، سانسور عقايد می كند، آزادی ها را تحريم می كند و جنگ را زير عنوان توطئه گرانه، مشروح جلوه مي دهد.

پس جايگاه قلم در كف آزاد انديشان و متفكران بهتر است، تا در جيب زورگويان و جباران.

 

دکتور سید هاشم صاعد

فرانسه ۱۹۹۵


www.razmendagan.com                                                                                                                         afgrazm@gmail.com