The Friday Mosque or Masjet-Ejam, Herat, Afghanistan Fotografie-Druck von Jane Sweeney           

www.razmendagan.com                                                                                                             afgrazm@gmail.com 


مفسر سیاسی سایت "رزمندگان"

۱ می ۲۰۱۷

 

 گلبدین جنایتکار نماد جنگ است

 

امپریالیست های اشغالگر درافغانستان، و در رأس آن ها امپریالیسم غدار امریکا، درتحقق ستراتیژی های درازمدت شان درکشورما، هر روز حادثۀ می آفرینند و ذهنیت ها را به آن مشغول می کنند تا خود حتی از گزند انتقاد هم درامان باشند. همین روزها خبر اعزام دوبارۀ نیروهای ویژۀ امریکائی و انگلیسی در افغانستان، وبه ویژه درولایت تریاک خیز هلمند، دربعضی نشرات خارجی منتشر شد و سوالاتی را در مورد اهداف امریکا برانگیخت. برخی ها حضور نیروهای مسلح امریکا وانگلیس را غرض حفظ و پاسبانی از مزارع کشت تریاک وبهره برداری ازآن جهت تأمین مصارف حضور امریکائی ها وانگلیس ها در منطقه خواندند. همچنان خبرهائی منتشر شد که امریکائی ها طالبان و داعشی های ساخت خود شان را به سمت شمال افغانستان منتقل می کنند تا برتهدید روسیه و کشورهای تحت حمایتش در شمال افغانستان بیافزایند. از سوی دیگر بمباردمان وکشتار نیروهای دولتی افغانستان که با این نیرنگ ها آشنا شده بودند و احتمال افشای برخی اسرار توسط آن ها می رفت، توسط طیارات امریکائی  و ... ورد زبانها گشته بود.

این عملکردهای جنایتکاران امریکائی و افشاگری ها، مردم را متوجه اهداف شوم امپریالیسم ساخت و تا حدی اعتراضاتی هم بر این عملکردهای امریکا صورت گرفت. امریکائی ها باید مسئله ایجاد می کردند تا ذهنیت ها را به آن مصروف سازند و جلو هرگونه اعتراضی برخود را بگیرند.

معمولاً تا به حال از نیرنگ صلح با "طالبان" به عنوان عروسک دست آموز شان استفاده می کردند و از مذاکرات اینجا و آنجا و نشست های چند جانبه و ... صحبت به میان می آمد و رسانه ها وافکار عمومی را متوجه آن می ساختند. این ترفند دیگر کارآئی اش را از دست داد و مردم فهمیدند که صلحی درکار نیست و امریکائی ها و دولت دستنشاندۀ غنی – عبدالله عوام فریبی می کنند تا ذهنیت عمومی را از مسایل اصلی منحرف بسازند.

اینک نوبت عروسک دست آموز و بدنامی بادامن آلوده به خون، به نام گلبدین حکمتیار رسیده که وسیلۀ ترس و اغوای مردم شود و ذهن و تفکر مردم از جنایات روزمرۀ امریکا منحرف شده ودر ترس ورود گلبدین راکتبار به خود بلرزند و برتداوم حضور و اشغال افغانستان توسط امریکا و متحدانش رضائیت بدهند.

چه مسخره و رسواست که عبدالله عبدالله و حواریونش ابتدا با ورود گلبدین مخالفت کردند و آن را مفید به صلح ندانستند، اما با یک دستور اربابان شان، "ملاحظات" شان برطرف شد و به آن موافقت کردند.

امروز دیگر آنهائی که مشکل ذهنی دارند هم باید دانسته باشند و آنهائی که مشکل بینائی دارند هم باید ببینند که کلیۀ نیروهای درحاکمیت و اپوزیسیون رسمی(مسلح وغیرمسلح) مهره های دست ساخته و تحت فرمان امریکا هستند که طی سالیان متمادی درکشوراشغال شدۀ ما ساخته شده و حسب ضرورت امریکا به کارگرفته می شوند. همین ها باید گاهی انفجار بدهند، انتحارکنند و خون مردم ما را بریزند و گاهی باید ادای صلح دربیاورند و مردم فریبی کنند. همین ها باید حسب سیاست های روزمرۀ امریکا گاهی رویاروی هم قرار بگیرند و گاهی مشترکاً سر در یک آخور فروکرده و شکم سیرکنند. چنین است ماهیت امریکا و متحدانش و چنین است سرشت طالب و گلبدین و غنی و عبدالله و جهادی و ...

هم اکنون امریکا گلبدین را به عنوان دکمۀ فشاری بر کشورهای شمال افغانستان و ایران از یک سو و برای فشار آوردن برنوکران اضافه خواه داخل افغانستان از جانب دیگر به میدان می آورد. آنچه هرگز با وجود اشغال کشورمان و حضوراین مزدوران در چشمرس نیست صلح است. امریکا هنوز هم برای تطبیق سیاست های شوم منطقه ئی اش به جنگ و تشتت و بی نظمی نیاز دارد و آن را کماکان در کشور مستعمرۀ ما عملی می کند.


www.razmendagan.com                                                                                                                         afgrazm@gmail.com