www.razmendagan.com                                                                                                             afgrazm@gmail.com 


" رزمندگان"
۲۷
اپریل ۲۰۱۳

 

 

هفت و هشت ثور و پیآمد های خونبار و اسارتبار آن در افغانستان
 

هفتم و هشتم ثور روز های فاجعه آفرینی اند در تاریخ چهار دهۀ اخیر کشور ما و در حافظۀ تاریخی مردم افغانستان. این روز های خونین و نماد وطنفروشی و فاجعۀ انسانی هر چهار فصل یکبار در گذشت زمان، آن فجایع و جنایات هولناک و مزدوری به استعمار به قیمت خیانت ملی، را در اذهان زنده میسازد.

 ۳۵ سال قبل از امروز فاجعۀ خونین ۷ ثور ۱۳۵۷ش با نقشه، حمایت و تمهید غدارانۀ شوروی استعمارگر و بدست ایادی میهن فروش" خلقی – پرچمی" آن به وقوع پیوست. هدف از انجام کودتای ثور، تطبیق برنامه های استعماری و چپاولگرانۀ تزاران نوین برای گشایش به سوی حنوب و غارت و کنترول کشور ما بود. توحش و لجام گسیختگی و سیاست ماورای فاشیستی رژیم کودتا و ارباب غارتگر روسی آن از همان ابتدا با مخالفت مردم آزاده و سلحشور افغانستان مواجه شده و به زودی شعله های سرکش قیام های خودانگیختۀ مردمی از کران تا کران کشور زبانه کشید و میرفت تا رژیم ثوری و برنامه های استعماری شوروی سوسیال امپریالیستی را در شعله های خود خاکستر سازد. این گسترش توفان آسای رستاخیز توده ئی سرانجام پای خرس قطبی را به معرکه کشانیده و بدینترتیب افغانستان در اشغال نظامی ارتش اشغالگر شوروی در آمده و دو ارادۀ استعماری و ضد استعماری باهم مصاف دادند.

در گرماگرم این مصاف دو ارادۀ متضاد، ارتجاع مردود و تاریخ زدۀ کشور ما به مدد ارتجاع منطقه و رقبای امپریالسیتی روس اشغالگر، با امکانات مادی – تخنیکی باد آورده در صف پیکار مردم خزیده و آنرا به انحراف وابستگی کشانید. این ارتجاع مردود پس از شکست شوروی متجاوز در میدان جنگ افغانستان و سقوط رژیم مفلوج به جا مانده از تجاوز شوروی، با حاکمیت ارتجاعی و گندیدۀ قرون وسطائی جنگ افروز، ویرانگر و خونین دهاره های جهادی – طالبی در  همسوئی کامل با سیاست های مغرضانۀ ارتجاع منطقه و دول مداخله گر همسایه؛ خود سبب مرگ و ویرانی بیشتر گردید. این حاکمیت ارتجاعی با همه شرارت ها و غلظت وابستگی اش به ارتجاع و استعمار و با اوج دشمنی اش با مردم و ارزش های متعالی ملی و مردمی، یکدهه پس از کسب قدرت و ختم جنگ سرد و فرو پاشی دیواره های زندان خلقها(شوروی)، زمینه ساز اشغال کشور ما توسط امپریالیسم جهانی در رأس امریکا شد که با همه تبعات ویرانگر آن تا امروز ادامه دارد.

۳۵ سال جنگ، تجاوز و اشغالگری استعمار به کشور ما ارزش های گرانبهای زیاد مادی معنوی را از مردم ما ربود و مانع رسیدن مردم افغانستان به بسا چیز ها و فرصت ها شد. استعمار و اشغال درازمدت کشور کلاً جامعۀ ما را دچار یک انحطاط همه جانبه در عرصه های زیربنائی و روبنائی از جمله فرهنگ و سیاست ساخت که تا مدت های مدیدی جبران آن مشکل است.

حوادث خونین بیش از سه دهۀ کشور ما و عملکرد استعمار - ارتجاع نشان داد و به مردم ما آموخت که علی رغم تنوع در ظاهر و شعار ها و روش و ابزار های استعماری – ارتجاعی، استعمار و ارتجاع اهداف مشابهی را در سر داشته اند. آن یکی برای گشایش به سوی جنوب و رسیدن به آبهای بین المللی " سوسیالیسم" را عنوان کرد و این دیو استعماری چند سر دیگر برای رسیدن به شمال و شرق و ملک های بی صاحب، درفش دموکراسی، حقوق بشر ، حقوق زنان و... را برافراشت. در آخر کار نتیجه یکی از آب درآمد و ابزار و شعار ها متناقض با اهداف!!! مردم ما طی این مدت به تجربه دریافتند که استعمار و ارتجاع در خدمت آن، نه ناجی خلقها، بلکه باعث اسارت، فقر، سیه روزی و به زنجیر کشیدن ملل و خلقهای تحت ستم اند. اینست پیام روشن و درس پروسۀ خونین ۳۵ سالۀ ۷ و ۸ ثور به مردم دربند افغانستان!

اینک که مردم کشور ما هنوز هم در زنجیر جبر اسارت و استبداد امپریالیسم و ارتجاع گرفتار اند؛ تا خویش را تکان ندهند و زنجیر های اسارت را نگسلند، این زنجیر ها همچنان به دست و پای شان سنگینی خواهد کرد. پایان این وضع اسفبار و فترت مردم و کشور ما فقط با طرد کامل بازیگران ۷ و ۸ ثوری و دایرکتران بیرونی آن مکن است و بس!

ننگ و نفرین بر جانیان و وطن فروشان " خلقی - پرچمی" و ارتجاع هشت ثوری!

مرگ بر امپریالیسم و ارتجاع!

زنده و پاینده باد افغانستان و مردم سلحشور آن!

۷ ثور ۱۳۹۲ش/ ۲۷ اپریل ۲۰۱۳م

گردانندگان سایت "رزمندگان"

 


www.razmendagan.com                                                                                                                         afgrazm@gmail.com